Nowości bibliograficzne

© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2001, s. 22-24

Bogdan Kędzia

Przeciwmigrenowe leki roślinne
Pfister-Hotz G.: Migränebehandlung und Prophylaxe. Schweiz. Apoth.–Ztg. 2001, Nr 9, 321-322.

Na migreny na świecie cierpi co dziesiąta osoba, przy czym 75% z nich to kobiety. W większości przypadków istnieje genetyczna predyspozycja tej przewlekłej dolegliwości neurologicznej. Wśród wielu syntetycznych leków przeciwmigrenowych na uznanie zasługują także dwa leki pochodzenia roślinnego oparte na Tanacetum parthenium (złocień maruna) i Petasites hybridus (lepiężnik różowy). W Niemczech stosuje się dwa preparaty otrzymane z tych roślin: Nemogran (wyciąg ze złocienia) i Petadolor (wyciąg z lepiężnika).
W przypadku Nemogranu dobre efekty odnotowano przy stosowaniu 40 kropli dziennie przez 3-5 miesięcy. Systematyczne przyjmowanie leku ograniczało intensywność bólu i częstotliwość ataków migrenowych. Przyjmuje się, że wyciąg z Tanacetum, którego głównym składnikiem jest partenolid, hamuje uwalnianie serotoniny i histaminy, zapobiega syntezie prostaglandyn, a także działa rozkurczająco.
Petadolor z kolei, przyjmowany w ilości 50 mg dziennie przez 3 miesiące, skracał trwanie i intensywność ataków migrenowych, a także zmniejszał ich częstotliwość z 3 do 1 miesięcznie). Głównymi składnikami leku są petasyna i izopetasyna, które hamują syntezę leukotrienów i działają rozkurczająco. Badania kliniczne dowiodły, że wyciąg z Petasites działa również zapobiegawczo w powstawaniu bólów migrenowych.
W podsumowaniu autorka stwierdza, że zmniejszenie częstotliwości ataków i liczby dni migrenowych po stosowaniu obu leków roślinnych jest porównywalne z działaniem uznanych syntetycznych leków przeciwmigrenowych, takich jak beta-blokery, antagoniści wapnia i antagoniści serotoniny. Ponadto w przeprowadzonych badaniach klinicznych nie odnotowano jak dotąd żadnych działań ubocznych wymienionych leków roślinnych.

Fitoestrogeny w leczeniu menopauzy
Munari L., Cerise C.: Menopause – Natur unter der Lupe. Schweiz. Apoth.–Ztg. 2001, Nr 4, 129-130.

W okresie poprzedzającym menopauzę i w okresie menopauzy towarzyszy kobiecie wiele nieprzyjemnych objawów, takich jak nieregularne miesiączkowanie, uderzenia krwi do głowy, przyspieszenie czynności serca i oddechu, nadmierne pocenie się, bóle i zawroty głowy, chwiejność emocjonalna, drażliwość, depresja i osłabienie pamięci. Są one spowodowane niedoborem estrogenów. Klasyczne leczenie stanów przedmenopauzalnych i samej menopauzy polega na uzupełnianiu niedoboru tych hormonów. Terapia hormonalna związana jest jednak z wieloma objawami niepożądanymi, do których należą krwawienia, ból piersi, ból głowy, a także ryzyko powstania nowotworu piersi i macicy. Stąd próby stosowania w menopauzie i stanach ją p

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.