Leitfaden Phytotherapie Prof. dr Heinz Schilcher, dr Susanne Kammeres (Urban & Fischer Verlag, München, Jena 1. Auflage November 2000)

© Borgis - Postępy Fitoterapii 2-3/2001, s. 35-36

Piotr Gorecki

W listopadzie 2000 roku ukazał się w ramach zasłużonej i cenionej serii „Poradników” wydawnictwa URBAN & FISCHER Verlag München, Jena „Poradnik Fitoterapia” (Leitfaden Phytotherapie), autorstwa prof. dr. Heinza Schilchera i dr Susanne Kammerer.
Poradnik, wydany w podręcznej formie kieszonkowej, stanowi cenne 966-stronicowe Kompendium w zakresie szeroko pojętej fitoterapii. Obejmuje ponad 700 surowców i preparatów zielarskich i jest przeznaczony zarówno dla lekarzy, farmaceutów i przedstawicieli innych kierunków medycznych, jak i bezpośrednio dla pacjentów, dla których stanowi cenne źródło informacji fachowej, szczególnie w samoleczeniu.
Pierwszy rozdział zajmuje się podstawowymi zagadnieniami dotyczącymi lecznictwa zielarskiego. Tłumaczy pojęcie nowoczesnej fitoterapii i jej miejsce w medycynie szkolnej (oficjalnej). Fitoterapia nie powinna być alternatywą dla medycyny szkolnej (oficjalnej), lecz stanowić jej integralną część ukierunkowaną na leczenie sposobami naturalnymi. W ramach powyższego omawia się wymagania jakościowe, aspekty prawne, możliwości i granice stosowania fitopreparatów. Przygotowanie i sposoby aplikacji surowców i przetworów zielarskich oraz zasady sporządzania i ordynowania mieszanek ziołowych uzupełniają ten rozdział ogólny.
Rozdział drugi przedstawia „profile roślinne”, bazując przede wszystkim na monografiach Komisji E, zarówno pozytywnych jak i negatywnych, powstałych w latach 1978-1995. Monografie pozytywne zostały uzupełnione nowszymi danymi badawczymi pochodzącymi z ostatnich lat, tzn. po ostatnich publikacjach Komisji E. Do nich zalicza się również mechanizmy działania poszczególnych surowców i przetworów. W ten sposób zawarte w Poradniku profile poszczególnych surowców zawierają w dużej mierze większy zakres danych niż obowiązuje w aktualnie powstających monografiach ESCOP-u (European Scientific Cooperative on Phytotherapy) i WHO (World Health Organization).
Monografie surowców uzupełniono szeregiem „Stałych zestawień surowców roślinnych” o określonym zakresie działania terapeutycznego.
Tabelę negatywnie ocenionych przez Komisję E surowców uzupeł

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.