Ziołolecznictwo w chorobach wewnętrznych.
Racjonalny poradnik dla lekarzy i farmaceutów
Jan Hasik, Jerzy Lutomski

© Borgis - Postępy Fitoterapii 4/2000, s. 37-39

Monografia - starannie wydana przez Wydawnictwo Medyczne Borgis - przybliża czytelnikom złożone zagadnienia ziołolecznictwa, przeżywającego w ostatnich dziesięcioleciach prawdziwy renesans w świecie.
Warto przypomnieć, że ziołolecznictwo sięga swymi początkami odległych w czasie cywilizacji, gdyż pierwszy zielnik roślin o znaczeniu leczniczym miał sporządzić przed z górą pięcioma tysiącami lat cesarz chiński Chen-Nung, opisując w nim działanie lecznicze wszystkich roślin swojego wielkiego cesarstwa (W. Szumowski). Zawsze urzeka mnie historia naparstnicy - znanej już przez Azteków - wprowadzonej do lecznictwa w XVIII wieku przez Williama Witheringa, której mechanizm działania na serce objaśnił szerzej w XIX wieku Ludwik Traube rodem z Raciborza. Pamiętam zdanie wypowiedziane przez jednego z luminarzy XX-wiecznej medycyny, iż „dla samej naparstnicy i umiejętności jej stosowania warto być lekarzem". Przy okazji przypominam także znany portret Mikołaja Kopernika z konwalią w dłoni. Tym symbolem medycyny to przecież nieznana w Jego czasach KONWALATOKSYNA, aktywny związek wspomnianej rośliny, mający dotąd zastosowanie w lecznictwie.
W książce „Ziołolecznictwo w chorobach wewnętrznych" J. Hasik i J. Lutomski omawiają ponad 500 roślin oraz ich różnorodne kompozycje i mieszanki, działające często synergistycznie, mające sprawdzone korzystne działanie farmakodynamiczne, uzasadniające stosowanie w lecznictwie. Autorzy w szerokim zakresie, przy tym w sposób przejrzysty, omawiają ziołolecznictwo w chorobach przewodu pokarmowego, chorobach serca i naczyń, chorobach u

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.