Patologiczne migracje zębów. Epidemiologia i etiologia – przegląd piśmiennictwa

Chasens zdefiniował patologiczne migracje zębów (pathologic tooth migration PTM) jako zmiany w pozycji zębów, występujące w następstwie zaburzenia równowagi pomiędzy czynnikami zachowującymi fizjologiczną pozycję zęba w stosunku do czaszki (1).

Według różnych autorów częstość migracji zębów u pacjentów z chorobą przyzębia waha się od 30,3% do 55,8%. Brak dokumentacji pacjentów z okresu sprzed pojawienia się migracji jest problemem, który wpływa na dość ograniczone informacje w tym zakresie. Większość prac dostępnych w literaturze prezentuje badania retrospektywne opierające się na wywiadzie i ankiecie.

Martinez-Caunt i wsp. przeprowadzili badania w grupie 852 pacjentów, którzy zgłosili się do leczenia periodontologicznego. Za migrację zębów przyjmowali oni pojawienie się diastem w obrębie siekaczy szczęki bądź też powiększenie się w następstwie choroby przyzębia już obecnych trem. Częstość migracji wynosiła 55,8% (2).

Towfighi i wsp. badali częstość występowania patologicznych migracji zębów w grupie 343 pacjentów ze średnim i ciężkim zapaleniem przyzębia. Na podstawie badania klinicznego, w którym stwierdzono obecność przemieszczeń zębów siecznych i subiektywnego odczucia pacjenta dotyczącego przemieszczenia zębów w odcinku przednim w ostatnich 5 latach, określili oni częstość migracji zębów na 30,03% (3).

Demetriou i wsp. przeprowadzili badania ankietowe w grupie 330 periodontologicznych pacjentów pytając o powody, które stanowiły przyczynę zgłoszenia się do lekarza periodontologa. 36% pacjentów podało migrację zębów (4).

Etiologia patologicznych migracji zębów jest złożona. Głównymi składowymi mającymi wpływ na położenie zębów są: tkanki przyzębia, czynniki zgryzowe, siły wytwarzane przez tkanki miękkie policzka, języka i warg oraz nawyki. Często więcej, niż jeden z tych czynników bierze udział u indywidualnego pacjenta w powstaniu patologicznych migracji.

Udowodniono, że destrukcja tkanek przyzębia ma istotną rolę w powstaniu patologicznych migracji zębów.

Towfighi et al. zmierzył utratę przyczepu łącznotkankowego w 75 parach zmigrowanych i nie zmigrowanych kont

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.