Erozja zębów

© Borgis - Nowa Stomatologia 4/2001, s. 31-32

Stephen J. Moss

W ostatnich latach wzrosło zainteresowanie problemem erozji zębów, co wynika zarówno z pojawienia się coraz większej liczby publikacji jak również prezentacji referatów na sympozjach naukowych. Autor tego artykułu chciałby wykazać, że erozja zębów występuje u osób szczególnie podatnych na ten rodzaj uszkodzenia i że wystąpienie erozji zależy od wielu czynników. Patogeneza erozji zębów do tej pory nie została w pełni wyjaśniona, chociaż wiadomo iż jest związana z utratą tkanek zęba. Już przed 100 laty w badaniach doświadczalnych wykazano, że po umieszczeniu zęba w kwasie następuje utrata tkanki.
Jest wiele różnych rodzajów utraty tkanek zęba nie związanych z procesem próchnicowym.
Abrazja (abrasion) występuje w wyniku starcia czy zeskrobania tkanki zęba, co zdarza się najczęściej w wyniku bardzo energicznego szczotkowania zębów szczotką z twardym włosiem lub przy użyciu past zawierających nieodpowiednie materiały ścierne o wysokiej abrazyjności czy pasty do zębów o bardzo niskim pH.
Demastykacja (demastication) – polega na utracie tkanek zęba związanych z żuciem i miażdżeniem pokarmów. Dotyczy głównie osób żywiących się wegetariańską dietą, spożywających stale zdrowe lecz bardzo szorstkie pokarmy.
Starcie (attrition) – polega na kontakcie zębów nie z materiałem obcym lecz na kontakcie zęba z zębem. Stopień starcia jest związany z wiekiem. Ten rodzaj utraty tkanek zęba występuje przy zgrzytaniu zębami, w czasie mowy, połykania, przy podnoszeniu ciężarów.
Abfrakcja (abfraction) charakteryzuje się utratą szkliwa na granicy korony i korzenia zęba. Manifestuje się jako defekt tkanki zęba w kształcie klina w okolicy granicy szkliwno-cementowej. Etiologia tego fenomenu nie jest jasna. Przypuszcza się, że w przypadku parafunkcji i nieprawidłowych warunków zgryzowych jeden lub kilka zębów jest wystawionych na silne stresy, napięcia ściskające czy skręcające, które prowadzą do mikrozłamań szkliwa i zębiny w wyniku czego dochodzi do powstania klinowatego defektu tkanek z ostrymi brzegami.
Resorpcja (resorption) jest procesem fizjologicznym bądź patologicznym. Polega na utracie tkanek zęba w wyniku aktywnej czynności cementoklastów, dentinoklastów i ameloklastów. Proces fizjologiczny dotyczy resorpcji korzeni zębów mlecznych. Proces patologiczn

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.