Kliniczna ocena wypełnień z materiału Ariston pHc na podstawie 18-miesięcznych obserwacji

Stosowanie w stomatologii zachowawczej amalgamatu srebra, pomimo jego niewątpliwych zalet, budzi wiele kontrowersji ze względu na bezpieczeństwo oraz kosmetykę wypełnień. W obecnej dobie, zarówno lekarze, jak i pacjenci stawiają coraz większe wymagania nowym materiałom do uzupełniania ubytków w zębach bocznych. Poszukuje się materiału dorównującego amalgamatowi trwałością, twardością, odpornością na ścieranie i szczelnością, a jednocześnie posiadającego kolor zbliżony do tkanek zęba (2, 3, 4, 5).

Materiał złożony Ariston pHc (firmy Vivadent) stanowi estetyczną alternatywę dla amalgamatu srebra w ubytkach klasy I i II wg Black´a w zębach mlecznych i stałych. Ten nowoczesny materiał zaliczany jest do grupy kompozytów kontrolujących pH. W zależności od odczynu śliny, uwalnia odpowiednią ilość jonów hydroksylowych, fluorowych i wapniowych, wspomagając w ten sposób jej ochronną rolę w procesach remineralizacji odwapnionego szkliwa i zapobiegając próchnicy wtórnej. Ilość uwalnianych jonów wzrasta ze spadkiem pH (1, 4, 5, 6, 9).

Według producenta, zawiera on w swym składzie metakrylany oraz zasadowy wypełniacz szklany, trójfluorek iterbu, szkło barowo-glinowo-fluoro-krzemowe, dwutlenek krzemu, katalizatory i stabilizatory. Całkowita zawartość wypełniacza nieorganicznego wynosi 79 wagowo lub 59% objętości, zaś średnica ziaren tego wypełniacza – 1,3 mm. Ariston pHc polimeryzuje pod wpływem światła widzialnego o długości fali 400-500 nm, nawet w warstwie o grubości 4 mm. Dostępny jest w jednym uniwersalnym białym kolorze. Daje kontrast na kliszy rentgenowskiej i jest łatwy w zakładaniu do ubytku, co skraca czas pracy lekarza.

Celem pracy była ocena kliniczna wypełnień wykonanych z materiału Ariston pHc po 18 miesiącach obserwacji.

W okresie badania wykonano 255 wypełnień w 253 zębach stałych (150 trzonowych i 103 przedtrzonowych) u 202 pacjentów obojga płci w wieku 14-75 lat, którzy zgłosili się do leczenia w Zakładzie Stomatologii Zachowawczej IS AMB. W 67 przypadkach postawiono kliniczne rozpoznanie próchnicy średniej, w 113 przypadkach – próchnicy głębokiej, a w 67 – głębokiej próchnicy wtórnej. Po 4 wypełnienia zastosowano w próchnicy głębokiej z obnażeniem miazgi oraz w wypadku próchnicy atypowej. Wypełniono 96 ubytków klasy I i 159 ubytków klasy II wg Black´a. Zestawienie materiału badawczego pokazuje tabela 1.