Wpływ leczenia ortodontycznego na tkanki przyzębia – na podstawie piśmiennictwa

Charakterystyczne zmiany u osób noszących aparaty ortodontyczne były opisywane już w latach 70-tych (1). Do najczęściej wymienianych należały obrzęk, zaczerwienienie dziąsła brzeżnego oraz zwiększona skłonność do krwawienia. Aparaty ortodontyczne, zwłaszcza stałe, sprzyjają odkładaniu płytki nazębnej, u pacjentów stwierdza się pogorszenie higieny jamy ustnej i stan zapalny dziąseł (2, 3). Kontrola płytki nazębnej powinna być prowadzona podczas leczenia ortodontycznego u wszystkich pacjentów, a zwłaszcza tych z chorobami przyzębia.

Badania Masztalerza przeprowadzone w trzech 30-osobowych grupach pacjentów: leczonych aparatami stałymi, leczonych aparatami ruchomymi i w grupie kontrolnej osób z wadą zgryzu, ale nieleczonych ortodontycznie, wykazały najgorszy stan przyzębia u osób leczonych aparatami stałymi. Do oceny stanu przyzębia stosowano wskaźnik przyzębia wg Russella, stan higieny jamy ustnej oceniono zaś wskaźnikiem fuksynowym wg Sobolewskiego. W celu zbadania szkodliwego wpływu na przyzębie zamków (przyklejonych bezpośrednio do zębów) lub pierścieni, obliczono i porównano wskaźniki przyzębia i higieny oddzielnie dla 297 zębów z pierścieniami, dla 93 z zamkami oraz dla 373 zębów, na których nie było ani zamków ani pierścieni. Zaobserwowano, że szczególnie niekorzystnie na przyzębie działają pierścienie ortodontyczne. Niemal przy każdym zębie zaopatrzonym w taki pierścień stwierdzono łagodne zapalenie dziąsła, podczas gdy w przypadku zamków, przyklejonych do zębów podobny stan przyzębia występował w 25% (4). Niekorzystne działanie pierścieni tłumaczy się ciągłym drażnieniem brzegu dziąsła, a zwłaszcza brodawek dziąsłowych, często uszkodzonych na wstępie leczenia przy separowaniu zębów.

Również badania Perzyńskiej wykazały, że aparaty stałe wywołują lekki stan zapalny przyzębia utrzymujący się w ciągu całego leczenia, a obecność płytki wyrażona wskaźnikiem PI była największa w grupie osób leczonych aparatami stałymi (5).

Duży wpływ na etiopatogenezę chorób przyzębia mają specyficzne zmiany w mikroflorze jamy ustnej. Wielu autorów sugeruje, że niekorzystne skutki uboczne terapii ortodontycznej są związane z wpływem aparatów stałych na skład mikrobi

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.