Mikrobiologia zapaleń przyzębia. Cz. III. Krętki i ruchome pałeczki

Kolejną grupą drobnoustrojów biorących udział w etiopatogenezie zapaleń przyzębia są krętki i ruchome pałeczki. Po raz pierwszy opisał je w 1863 roku Antoni van Leevenhoek w liście do Królewskiego Towarzystwa Naukowego w Londynie. Był to jednocześnie pierwszy opis drobnoustrojów bytujących w jamie ustnej. Analiza poddziąsłowej płytki nazębnej w mikroskopie ciemnopolowym jest nadal praktykowana w odniesieniu do badania krętków i ruchomych pałeczek. Wielokrotnie wykazywano, że metoda ta ma przewagę nad innymi dostępnymi metodami, np. hodowlą, która jest przydatna tylko do oceny mikroorganizmów zdolnych przeżyć na określonych podłożach. Oczywiście wszystkie metody badań mają zarówno zalety, jak i ograniczenia. Dla celów praktycznych Listgarten i Hellden określili morfotypy bakterii w obserwacji mikroskopowej i wyróżnili 9 kategorii:

– ziarenkowce (kuleczkowate) (ang. Coccoid cells) (0,5-1,0 ?m średnica);

– proste pałeczki (ang. straight rods) (0,5-1,5 ?m szer.) o stosunku szerokości do długości 1:2 i 1:6;

– nitkowate (ang. Filaments) (0,5-1,5 ?m szer.) o proporcji szerokości do długości większej niż 1:6;

– wrzecionowate (ang. Fusiforms) (0,3-1,0 ?m średnica) o długości około 10 ?m;

– zagięte pałeczki (ang. Curved rods);

– małe krętki (ang. small spirochetes);

– średnie krętki (ang. medium spirochetes);

– duże krętki (ang. large spirochetes);

– ruchome organizmy (ang. motile microorganisms).

Wyniki badań i analiz opartych na klasyfikacji opisanej powyżej wskazują, że u osób ze zdrowym przyzębiem nieruchome pałeczki i ziarenkowce stanowią około 95% całkowitej mikroflory płytki nazębnej, podczas gdy krętki i ruchome pałeczki są znacznie rzadziej stwierdzane. W przebiegu zapalenia przyzębia te proporcje ulegają zmianie i obserwujemy wtedy znaczny wzrost liczby pałeczek ruchomych i krętków oraz spadek form ziarenkowych.

Są to wyjątkowo wrażliwe organizmy, których wyizolowanie z płytki nazębnej jest praktycznie prawie niemożliwe, a w każdym razie bardzo skomplik

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.