Ocena kliniczna pasty do zębów i gumy do żucia Yotuel Whitening – badanie wstępne
© Borgis - Nowa Stomatologia 4/2005, s. 209-213
Ewa Fitak, Małgorzata Ponto, Leopold Wagner
Wprowadzenie
Podstawową przyczyną przebarwień zębów pochodzenia zewnętrznego jest obecność płytki nazębnej, która stwarza sprzyjające warunki do zalegania substancji barwnych i osadzania się drobnoustrojów chromogennych. W jej strukturach zachodzą także reakcje chemiczne w wyniku których dochodzi do transformacji bezbarwnych substancji organicznych do związków wykazujących zabarwienie np. żółte czy brązowe.
Najprostszym, a jednocześnie skutecznym sposobem usuwania przebarwień powierzchownych związanych z płytką nazębną są zabiegi higieniczne. Po zastosowaniu środków mechanicznych następuje usunięcie zabarwionego osadu z powierzchni zęba i przywrócenie mu naturalnego koloru. Zabiegi higieniczne możemy podzielić na wykonywane samodzielnie przez pacjenta oraz na profesjonalne czyszczenie zębów. W gabinecie dentystycznym przeważnie stosuje się w tym celu środki abrazyjne tj. pasty ścierne lub piaskarkę wewnątrzustną, natomiast w domu pacjent może wybrać pastę o działaniu ściernym albo chemicznym (1, 2).
Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono możliwość uszkodzenia szkliwa podczas czyszczenia zębów pastami zawierającymi środki ścierne (3, 4). Tradycyjne pasty używane do usuwania przebarwień wykorzystują efekt ścierania nierozpuszczalnych substancji z powierzchni zębów. Większość past ściernych usuwa jednak nie tylko pellikulę, ale także może ścierać powierzchowne warstwy szkliwa i zębiny (5).
Właściwości abrazyjne past ocenia się na podstawie radioaktywnego pomiaru starcia zębiny (RDA). Pasty wykazujące RDA poniżej 250 kwalifikowane są jako bezpieczne dla twardych tkanek zęba (5).
Pasty o działaniu chemicznym działają przede wszystkim na zasadzie rozpuszczania płytki nazębnej, w której znajdują są barwniki. Ich właściwości ścierne są o prawie 75% słabsze niż określa norma Amerykańskiego Towarzystwa Dentystycznego (ADA) (6).
Bezpośrednio po mechanicznym oczyszczeniu zębów, na ich powierzchni tworzy się proteinowy osad (błonka nazębna) spowodowany adsorpcją glikoprotein ze śliny. Następnie w wyniku działania sił van der Waalsa i oddziaływań elektrostatycznych dochodzi do odwracalnego przylegania drobnoustrojów do błonki nazębnej. Przyleganie to zmienia się w nieodwracalne po zajściu specyficznej reakcji, której efektem jest związanie adhezyn bakteryjnych z powierzchnią zębów. Bakterie pionierskie (głównie Streptococcus sanguis, Streptococcus mitis i Streptococcus oralis oraz Neisseria) szybko się mnożą, zapoczątkowując wzrost i formowanie się mikrokolonii, do których dołączają się inne szczepy bakteryjne. W ten sposób powstaje płytka nazębna. Jeżeli osad ten nie zostanie usunięty z powierzchni szkliwa, ulega on mineralizacji tworząc kamień nazębny (7). Powyższe struktury umożliwiają wiązanie się z powierzchnią zęba substancji barwnych zaburzających estetykę.
Celem niniejszej pracy była wstępna ocena kliniczna właściwości wybielających pasty do zębów i gumy do żucia Yotuel Whitening firmy Biocosmetics Corporation
Materiał i metoda
Pod koniec XX wieku firma Biocosmetics Corporation wprowadziła formułę Yotuel „inteligentnej” pasty wybielającej z systemem Airlift (ryc. 1 i 2). System ten nie zawiera detergentów i działa na płytkę bakteryjną poprzez enzym – papainę. Dzięki temu dochodzi do rozluźnienia osadu i kamienia nazębnego, przez co mogą być one usunięte przez pastę o bardzo małym współczynniku ścieralności RDA 15.

Ryc. 1. Pasta Yotuel Whitening.

Ryc. 2. Guma do żucia Yotuel.
Aktywny enzym papaina zawiera wolne grupy SH, które powodują hydrolizę peptydowych związków wchodzących w skład osadu i kamienia nazębnego. Szybkiej inaktywacji enzymu w środowisku jamy ustnej zapobiegają substancje redukujące – laktoza i kompleksujące – ksylitol. Ksylitol jest alkoholową pochodną cukru – pentitiolem. Występuje naturalnie np.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.