Porównanie wpływu różnych metod znieczulenia miejscowego w chirurgii stomatologicznej na parametry życiowe pacjentów

Jednym z podstawowych warunków, niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego, jest dobre znieczulenie pola operacyjnego i otaczających tkanek. W przypadku chirurgii stomatologicznej szeroko wykorzystywane są metody znieczuleń miejscowych przy użyciu środków znieczulających będących amidowymi pochodnymi ksylidyny. W grupie tych środków najczęściej stosowanymi są lidokaina, mepiwakaina, artykaina. Środki te stosowane są zarówno w postaci roztworów wodnych czystej substancji podstawowej jak również z dodatkiem środka obkurczającego naczynia. Do wykonywania znieczuleń miejscowych zarówno przewodowych jak i nasiękowych wykorzystywane są różne urządzenia służące wprowadzeniu do tkanek środka znieczulającego. Są to zwykłe strzykawki i igły jednorazowego użytku typu Luera, karpule, czy nowe urządzenia, takie jak strzykawki bezigłowe, czy urządzenia bardziej złożone jak np. aparat do znieczuleń miejscowych Wand* (1, 2).

Postęp w dziedzinach medycznych, w tym również chirurgii stomatologicznej powoduje, iż oczekiwania pacjentów w stosunku do poziomu i nowoczesności zabiegów cały czas rosną. Dotyczy to nie tylko nowych, coraz mniej inwazyjnych technik operacyjnych. Pacjenci oczekują metod pozwalających w sposób jak najbardziej komfortowy i bezstresowy przetrwać czas trwania zabiegu (3). Ma to szczególnie istotne znaczenie w przypadku pacjentów z licznymi schorzeniami ogólnymi. Stres i ból w trakcie trwania zabiegu chirurgicznego mogą niekorzystnie wpływać na takie parametry ogólnoustrojowe, jak ciśnienie tętnicze czy tętno a konsekwencje ogólnoustrojowe, szczególnie w grupie pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi, mogą być poważne (4). Czynione są poszukiwania nowych metod znieczulenia, w efekcie których sam zabieg znieczulenia byłby bezbolesny, a jednocześnie efekt znieczulenia wystarczający by bezboleśnie przeprowadzić planowany zabieg.

Celem pracy jest prześledzenie zmian takich parametrów ogólnoustrojowych, jak: tętno i ciśnienie tętnicze w trakcie wykonywania znieczulenia miejscowego w obrębie jamy ustnej, do którego użyto strzykawkę typu Luera, strzykawkę typu karpula i aparat Wand. Celem jest też porównanie otrzymanych wyników z odczuciami subiektywnymi pacjenta towarzyszącymi zabiegowi znieczulenia.

Badaniem objętych zostało 90 pacjentów leczonych w Zakładzie Chirurgii Stomatologicznej Akademii Medycznej w Warszawie. Badanych podzielono na trzy grupy w zależności od sposobu podawania środka znieczulającego. Trzydzieści osób znieczulano przy użyciu strzykawki typu Luera, 30 przy użyciu strzykawki typu karpula i 30 aparatu do znieczuleń miejscowych Wand. Wszyscy badani byli osobami ogólnie zdrowymi.

Środkiem znieczulającym w każdym przypadku była 3% mepiwakaina. Badania prowadził trzyosobowy zespół. Jedna osoba zbierała wywiad i rejestrowała wyniki pomiarów, druga wykonywała znieczulenie i zabieg usunięcia zębów, a trzecia osoba dokonywała pomiarów w trakcie trwania zabiegu. W każdej z badanych grup pierwszą połowę wykonywanych znieczuleń stanowiły znieczulenia nasiękowe, drugą zaś znieczulenia przewodowe. Każda osoba uczestnicząca w badaniu, jeszcze przed przystąpieniem do zabiegu informowana była, jaką metodą będzie znieczulana i jak będzie przebiegał zabieg. W trakcie zabiegu wykonywane były pomiary poziomu tętna przy użyciu pulsoksymetru. Wykonywano również pomiary ciśnienia tętniczego wykorzystując do tego celu manualny aparat do pomiaru ciśnienia. Powyższe pomiary wykonywane były w czterech punktach czasowych:

1. 5 min przed znieczuleniem,

2. w momencie wkłucia igły,

3. w momencie deponowania środka znieczulającego,

4. po zabiegu.

Oprócz obiektywnego pomiaru parametrów życiowych każdemu z badanych zadawano pytania dotyczące stopnia natężenia bólu w trakcie trwania zabiegu, jak również jego subiektywnych odczuć związanych z przeprowadzanym zabiegiem. W tym celu ustalono pięciostopniową skalę opisującą stopień nasilenia uczucia bólu,

gdzie:

1. brak bólu,

2. ból umiarkowany,

3. ból średni,

4. ból silny,

5. ból o bardzo dużym natężeniu.

Opisano również podobną skalę stanu psychicznego związanego z zabiegiem znieczulenia, a mianowicie:

1. stres minimalny,

2. stres nieznaczny,

3. stres umiarkowany,

4. stres silny,

5. stres bardzo s

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.