Stan uzębienia studentów Akademii Medycznej w Białymstoku

Tradycyjne metody profilaktyki oparte są głównie na zaangażowaniu pacjenta w profilaktykę domową, a więc przestrzeganie zasad higieny jamy ustnej, odpowiedniej diety, a także stosowania past, płynów czy nici dentystycznych zawierających związki fluoru. Niezbędnym warunkiem osiągnięcia sukcesu zdrowotnego jest przede wszystkim systematyczność i wytrwałość pacjentów. Współczesne trendy w profilaktyce próchnicowej wyznaczają bardzo ważną rolę lekarzowi stomatologowi, gdyż jedynie wielokierunkowe działania profilaktyczne mogą doprowadzić do osiągnięcia najważniejszego celu: zmniejszenia frekwencji i intensywności próchnicy. Ponadto zwrócono większą uwagę na wczesne diagnozowanie procesu próchnicowego, a przez to możliwość remineralizacji szkliwa (1).

Studenci medycyny wydają się być odrębną grupą społeczeństwa, poinformowaną o negatywnych skutkach oddziaływania płytki nazębnej w środowisku jamy ustnej oraz świadomą konieczności systematycznego wykonywania domowych i profesjonalnych zabiegów higienicznych w obrębie jamy ustnej. Jednakże liczne analizy epidemiologiczne wykazały, że w każdej populacji istnieje pewna grupa osób, którą charakteryzują najwyższe wskaźniki intensywności próchnicy. Dla tej grupy osób podstawowe zasady profilaktyki próchnicy są niewystarczające.

W pełni uzasadnione wydają się zatem badania epidemiologiczne populacji w każdym przedziale wiekowym, wyłaniające grupy osób wysokiego ryzyka próchnicy w celu objęcia ich intensywnym programem zapobiegawczym.

Ocena stanu uzębienia studentów Akademii Medycznej w Białymstoku.

Grupę badaną stanowiło 453 studentów (313 kobiet i 140 mężczyzn) Akademii Medycznej w Białymstoku w przedziale wiekowym od 19 do 26 lat.

Wszystkie osoby badano w salach klinicznych Zakładu Stomatologii Zachowawczej i Chorób Przyzębia Akademii Medycznej w Białymstoku, w sztucznym oświetleniu, przy użyciu zgłębnika i lusterka, stosując kryteria zgodne z wytycznymi ŚOZ, zawarte w „Oral Health Surveys Basic Methods” (2). W badaniach posłużono się kartą kliniczną własnego projektu.

W ocenie występowania choroby próchnicowej zastosowano następujące wskaźniki: frekwencja próchnicy, średnie wartości PUWZ, wskaźnik leczenia uzębienia.

Na podstawie własnych badań epidemiologicznych wyselekcjonowano jedną trzecią osób (152) o najwyższych wartościach PUWZ, następnie po zsumowaniu w danej grupie wartości PUWZ podzielono uzyskany wynik przez liczbę osób 152, uzyskując wartość istotnego wskaźnika próchnicy (SiC).

Otrzymane dane poddano analizie statystycznej za pomocą modelu regresji wielokrotnej dla oceny związku pomiędzy zmienną zależną a zmiennymi niezależnymi. Jako znaczące statystycznie uznane zostały te różnice dla których wartości poziomu istotności p były mniejsze lub równe 0,05 (3).

Frekwencja próchnicy w całej badanej populacji wyniosła 97%.

W tabeli 1 przedstawiono dane na temat intensywności próchnicy z uwzględnieniem płci oraz wieku osób badanych. Intensywność próchnicy, przedstawiona średnią liczbą PUWZ, dla badanych studentów wyniosła 14,28. Najniższą wartość średniej liczby PUWZ stwierdzono u osób w wieku 19 lat (11,55), najwyższą dla osób w wieku 25 lat (16,45).

Powyższe badania uwidoczniły różnice istotne statystycznie w średniej liczbie PUWZ pomiędzy przedstawicielami płci żeńskiej a męskiej. W badanych grupach kobiety cechowała większa intensywność próchnicy niż mężczyzn.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.