Ocena stanu uzębienia i potrzeb leczniczych u 6- i 12-letnich dzieci w Białymstoku

Możliwości współczesnej profilaktyki próchnicy pozwalają na znaczne ograniczenie zasięgu tej choroby. W wielu wysoko rozwiniętych krajach świata obserwuje się pozytywne efekty prawidłowo prowadzonych działań zapobiegawczych. Od połowy lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia, tendencje spadkowe notowane są w takich krajach, jak: Dania, Finlandia, Norwegia, Szwecja, Holandia, Wielka Brytania, Australia, Kanada i USA (1, 2).

W Polsce do tej pory nie udało się opracować skutecznego programu profilaktyki próchnicy, który pozwoliłby na systematyczne obniżanie wskaźników dotyczących tej choroby. Pod szczególną ochroną powinni znaleźć się pacjenci w wieku rozwojowym, gdyż zaniedbania we wczesnym okresie życia rzutują na dalsze losy uzębienia. Wiadomo, że zachowanie uzębienia mlecznego do okresu fizjologicznej wymiany ma duże znaczenie w zapobieganiu wadom zgryzu, a wczesne leczenie próchnicy chroni przed powikłaniami ze strony miazgi zęba.

Celem pracy jest ocena stanu uzębienia oraz potrzeb w zakresie leczenia próchnicy i jej następstw wśród 6- i 12-letnich dzieci w Białymstoku.

Badaniem objęto 56 dzieci 6-letnich (29 dziewcząt i 27 chłopców) oraz 50 dzieci 12-letnich (24 dziewczęta i 26 chłopców) z wybranych losowo przedszkoli i szkół podstawowych Białegostoku.

Oceny uzębienia dokonano w świetle sztucznym za pomocą lusterka i zgłębnika zgodnie z wytycznymi Światowej Organizacji Zdrowia (3).

Obliczono frekwencję próchnicy i średnią liczbę PUW ( puw).

Określono potrzeby w zakresie:

– lakowania pierwszych stałych zębów trzonowych,

– wypełnienia ubytków próchnicowych,

– leczenia chorób miazgi,

– leczenia chirurgicznego.

Do leczenia miazgi kwalifikowano zęby z głęboką i rozległą próchnicą, a także zęby po urazie. Żywotność miazgi badano testem termicznym oraz aparatem Gentle-Pulse firmy Parkell. W przypadku dużego zniszczenia korony, niemożliwego do odtworzenia zachowawczego lub protetycznego – zęby kwalifikowano do ekstrakcji.

Frekwencja próchnicy (tab. 1) w badanej grupie dzieci 6-letnich wynosiła 87,55% i wśród chłopców (88,90%) była wyższa niż u dziewcząt (86,20%). W uzębieniu stałym zapadalność na próchnicę osiągnęła 17,07%, a odnotowano ją u 19,00% chłopców i 15,00% dziewcząt.

Wśród dzieci 12-letnich stwierdzono 100% frekwencję próchnicy u dziewcząt i nieco niższą u chłopców (96,15%). Ogółem zapadalność na tę chorobę w populacji wyniosła 98,08%.

Intensywność próchnicy w grupie 6-latków, wyrażoną średnią liczbą PUW ( puw) przedstawia tabela 2. W uzębieniu mlecznym puw wynosi 5,88. Rozpatrując poszczególne składowe tego wskaźnika stwierdzono, że każde dziecko miało przeciętnie 4,68 zęba mlecznego z próchnicą czynną, jeden ząb wypełniony, a 0,2 zęba usunięto z powodu próchnicy. Średnia liczba puw była nieznacznie wyższa wśród dziewcząt (6,00) w porównaniu z chłopcami (5,77). W uzębieniu stałym wyższą wartość zanotowano wśród chłopców (0,44) w porównaniu z dziewczętami (0,24).

Średnia liczba PUW dzieci 6-letnich wynosiła 0,34 i w głównej

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.