Stwardniające zapalenie kości żuchwy typu Garré – opis przypadku
© Borgis - Nowa Stomatologia 3/2004, s. 114-116
Jerzy Reymond1, Maciej Podsiadło1, Eliza Burska2, Maciej Michalak3, Małgorzata Linda1
Przewlekłe bakteryjne zapalenie kości szczęk jest schorzeniem długotrwałym i uciążliwym. Ze względu na uporczywość przebiegu i okresowe zaostrzenia określa się je jako chorobę całego życia, a mnogość postaci klinicznych może powodować trudności diagnostyczne i lecznicze (1, 2).
Jedną z opisywanych w piśmiennictwie postaci przewlekłego zapalenia kości jest stwardniające zapalenie kości. Opisał je po raz pierwszy Garré w r. 1893. Jest to rzadka jednostka chorobowa, a piśmiennictwo poświęcone temu schorzeniu bardzo skąpe. Garré opisał to zapalenie jako przewlekłą chorobę o łagodnym przebiegu, charakteryzującą się rozlanym pogrubieniem i zagęszczeniem kości, bez tworzenia ropnej wydzieliny i przetok. Występuje ona najczęściej u dzieci i młodzieży. Obejmuje zazwyczaj trzony kości długich, głównie promieniowej i piszczelowej, a także trzony kręgów. W regionie szyjno-twarzowym dotyczy przede wszystkim kości żuchwy. Jej przyczyną jest łagodna infekcja zębopochodna, wywoływana zwykle przez mało złośliwe drobnoustroje (prawdopodobnie gronkowce) w organizmie o stosunkowo dużej odporności. Początek choroby jest często niedostrzegalny, a objawy kliniczne są nieznaczne lub prawie nieuchwytne. Chorzy podają łagodne bóle okolicy zajętej kości nasilające się w nocy. Niekiedy objawem jest powiększający się twardy guz, ściśle spojony z kością, nie dający większych dolegliwości (3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12).
W obrazie rentgenowskim stwierdza się miejscowe pogrubienie i zagęszczenie kości. Stwardnienie może zamykać kanał szpikowy lub tworzyć wrzecionowate nawarstwienia na obwodzie kości. W zależności od tego czy proces zapalny jest zlokalizowany w warstwie korowej czy we wnętrzu kości, rozróżnia się dwie postacie stwardniającego zapalenia: korową i wewnątrzszpikową. W postaci korowej zapalenia następuje znaczne pogrubienie warstwy korowej bez zmiany światła kanału szpikowego. W drugiej postaci sklerotyzacja dotyczy tylko kanału szpikowego, który ulega zamknięciu, a warstwa korowa pozostaje najczęściej niezmieniona (7).
Pojawianie się nietypowych postaci zapalenia kości związane jest z częstym stosowaniem antybiotyków. Niepełne zahamowanie wzrostu bakterii w wyniku małych stężeń leku we krwi prowadzi do zamaskowania obrazu choroby. W kości uzyskują przewagę procesy naprawcze nad procesami destrukcyjnymi. Prowadzi to do nietypowego przebiegu zapalenia kości, podobnej z opisanym przez Garré stwardniającym zapaleniem kości, które klinicznie manifestuje się zmianami guzowatymi powodującymi asymetrię twarzy (10).
OPIS PRZYPADKU
Pacjent M.K., lat 14, płci męskiej, nr historii choroby (338/10275) zgłosił się w sierpniu 2003 r. do Poradni z powodu utrzymującej się prawostronnej asymetrii twarzy (ryc. 1). Podczas badania zewnątrzustnego stwierdzono asymetrię twarzy spowodowaną uwypukleniem tkanek miękkich dolnej części policzka prawego. Badaniem palpacyjnym stwierdzono wyczuwalne, ograniczone, guzowate zgrubienie trzonu żuchwy wielkości śliwki. Wewnątrzustnie widoczny był ząb 46 zniszczony próchnicą z miazgą w stanie zgorzelinowego rozpadu, ząb 45 z ubytkiem próchnicowym oraz rozdęcie wyrostka zębodołowego trzonu żuchwy w okolicy 46. W wywiadzie pacjent podawał przebyte kilkukrotnie stany zapalne okolicy kąta żuchwy po stronie prawej, ból nasilający
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.