Kompleksowe leczenie uogólnionego agresywnego zapalenia przyzębia. Opis przypadku. Część II*

Leczenie pacjentów ze zdiagnozowanym uogólnionym, agresywnym zapaleniem przyzębia zawiera często wszystkie trzy etapy terapii: fazę przyczynową, korekcyjną a następnie podtrzymującą. Stanowi ono wyzwanie dla lekarzy różnych specjalności: endodontów, periodontologów, chirurgów, ortodontów. Bezspornym pozostaje fakt, że dopiero ich współpraca może przynieść efekty terapeutyczne (1-4). Wielu autorów zwraca uwagę na kontrowersje związane ze sposobem leczenia chirurgicznego.

Niektórzy uważają, że ze względu na dysfunkcję neutrofili, monocytów/makrofagów i dalszą postępującą w czasie destrukcję kostną wraz z powstawaniem rozległych ubytków kostnych, zęby wokół których toczy się proces patologiczny należy zastępować implantami zębowymi. Połączone jest to z augmentacją kostną (5). Ze względu na brak przestrzeni ozębnowej pomiędzy powierzchnią implantu a kością wyrostka zębodołowego, mamy tu do czynienia z kościozrostem (6). Sugeruje się, że taka aplikacja stwarza lepsze prognozy długoterminowe leczenia niż stosowanie tylko technik regeneracyjnych (7).

Inni autorzy przychylają się do opinii, że ze względu na młody wiek pacjentów należy stosować tylko technikę sterowanej regeneracji tkanek (GTR – Guided Tissue Regeneration), z użyciem substytutu kostnego (GBR –Guided Bone Regeneration) (8-10). Stworzone są tym samym potencjalne warunki do regeneracji wszystkich tkanek przyzębia.

W drugiej części pracy opisującej przypadek zespołowego leczenia 17-letniej pacjentki z agresywnym zapaleniem przyzębia przedstawiono wyniki fazy korekcyjnej leczenia.

Przeprowadzone dotychczas leczenie przyczynowe, trwające 3 miesiące, objęło skalingi nad- i poddziąsłowe w kolejnych kwadrantach uzębienia, wygładzenie powierzchni korzeni, instruktaże higieny jamy ustnej oraz motywację pacjentki. W pierwszym etapie leczenia zastosowano również Metronidazol w dawce 250 mg co 8 godzin przez 8 dni, oraz przeprowadzono leczenie endodontyczne wybranych zębów, w celu zapobiegania powstawaniu powikłań endodontyczno-periodontologicznych w dalszej terapii chirurgicznej choroby przyzębia. Zlecono również przyjmowanie preparatu Periostat – doksycykliny w dawce 20 mg, 2 razy dziennie przez trzy miesiące jako terapię wspomagającą i modulującą odpowiedź immunologiczną w fazie wstępnej i korekcyjnej leczenia.

Po zakończeniu fazy wstępnej uzyskano kontrolę stanu zapalnego wyrażającą się znaczną redukcją wartości pomiarów klinicznych, takich jak:

– wskaźnik płytki (z 77% w chwili rozpoczęcia leczenia do 12% po zakończeniu fazy wstępnej),

– wskaźnik krwawienia (z 70% do 10%),

– średnia głębokość kieszonek przyzębnych (obniżyła się z 3,14 mm do 2,5 mm),

– średnia utrata przyczepu łącznotkankowego (uległa zmniejszeniu z 2,41 mm do 1,92 mm) (tab. 1 i 2).