Oczekiwania estetyczne pacjentów ortodontycznych. Leczenie wielospecjalistyczne

Podstawową motywację do leczenia ortodontycznego stanowi chęć poprawy estetyki uzębienia własnego lub dziecka. Posiadanie równego szeregu białych zębów ukazywanych w pięknym uśmiechu jest dla wielu osób tak samo ważne, jak dobrze ułożone włosy, modne ubranie czy szczupła sylwetka – stanowi element osobistego i zawodowego wizerunku, wpływając na poziom samooceny. Dla osiągnięcia dobrych wyników leczenia konieczne jest, oprócz uzyskania chęci współpracy ze strony pacjenta, uwzględnienie świadomości tego, w jaki sposób ludzie postrzegają samych siebie (1). Piękno należy rozpatrywać jako pojęcie względne. Oczekiwania pacjentów mogą być różne i nie zawsze zgadzać się z wizją leczącego. Obowiązkiem lekarza jest poznanie ich oczekiwań estetycznych i życzliwe wyjaśnienie, które z nich można spełnić, które mogą okazać się nierealne, a które niewłaściwe.

Istnieje grupa pacjentów o wysokich wymaganiach odnośnie uzyskanej estetyki uzębienia. Zwykle wykazują oni duże zainteresowanie planem leczenia, jego przebiegiem i mechanizmem działania aparatu ortodontycznego. Na drodze ich oczekiwań estetycznych mogą stawać obiektywne przeszkody, do których pokonania postępowanie ortodontyczne okazuje się niewystarczające (2, 3). Przewidując taką sytuację należy od początku planować leczenie interdyscyplinarne. Postęp, jaki nastąpił w stomatologii w zakresie materiałów, zabiegów i technik rekonstrukcji tkanek twardych wydatnie zwiększył możliwości zapewnienia pacjentowi leczenia uwzględniającego jego potrzeby estetyczne. Po rozważeniu możliwości przeprowadzenia zespołowego leczenia, należy wybrać materiały, które zapewnią dobry efekt estetyczny, zdrowie tkanek jamy ustnej oraz trwały efekt kosmetyczny.

Pacjentka A.L., zgłosiła się do poradni ortodontycznej w wieku 13 lat z powodu braku zęba 11 w łuku zębowym. Na podstawie zdjęcia zgryzowego (ryc. 1) stwierdzono, że jest on zatrzymany. Z wywiadu wynikało, że może być to wynikiem urazu jego mlecznego odpowiednika. Zaplanowano wprowadzenie zęba do łuku po chirurgicznym odsłonięciu i przyklejeniu zamka ortodontycznego bez wycinania okienka w błonie śluzowej. W trakcie zabiegu stwierdzono hipoplazję szkliwa tego zęba, o czym poinformowano pacjentkę i jej rodziców. Po 10 miesiącach leczenia wskutek urazu doszło do oderwania ligatury stalowej od zaczepu na sprowadzanym zębie, co spowodowało konieczność jego ponownego odsłonięcia i mogło przyczynić się do nierówności brzegu dziąsłowego. Po ustawieniu zęba widoczna stała się dysproporcja pomiędzy wielkością zębów przednich górnych i szerokością podstaw kostnych (ryc. 2). W celu dalszej poprawy wygląd

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.