Urazowe uszkodzenia zębów u pacjentów leczonych w Zakładzie Stomatologii Dziecięcej IS AM w Warszawie w latach 1992-2002

W piśmiennictwie ukazało się wiele publikacji na temat etiologii i epidemiologii urazowych uszkodzeń zębów u dzieci (1, 2, 3, 4, 5, 6), z którego wynika, że znacznie częściej zajmowano się zagadnieniem pourazowych uszkodzeń zębów stałych niż zębów mlecznych.

Celem naszych badań była analiza przyczyn, częstości i rodzaju występowania pourazowych uszkodzeń zębów mlecznych i stałych u pacjentów leczonych w Zakładzie Stomatologii Dziecięcej IS AM w Warszawie w latach 1992-2002.

Badania przeprowadzono dla uaktualnienia danych dotyczących pourazowych uszkodzeń zębów mlecznych i stałych u dzieci z makroregionu warszawskiego.

Materiał badawczy stanowiła grupa 552 pacjentów, w tym 208 dziewcząt i 344 chłopców, leczonych w Zakładzie Stomatologii Dziecięcej z powodu urazowych uszkodzeń zębów mlecznych i stałych. Wiek pacjentów w chwili zgłoszenia się do leczenia wynosił od 1 do 17 lat. W ocenie pourazowych uszkodzeń zębów posługiwano się klasyfikacją wg Ellisa. W opracowaniu materiału klinicznego rozpatrywano następujące parametry: płeć pacjentów, wiek w chwili urazu, przyczynę urazu, rodzaj i liczbę zębów dotkniętych urazem, klasę urazu wg Ellisa, miesiąc i rok, w którym miał miejsce uraz. Otrzymane wyniki badań poddano analizie statystycznej z wykorzystaniem testów: chi² i testu frakcji.

W okresie od lutego 1992 do lutego 2002 w Zakładzie Stomatologii Dziecięcej IS AM w Warszawie przyjęto 4824 pacjentów, w tym 2237 dziewcząt (46,37%), i 2587 chłopców (53,63%). Badana grupa 552 pacjentów po urazie składała się z 208 dziewcząt i 344 chłopców i stanowiła 11,44% ogólnej liczby przyjętych osób (ryc. 1). Analiza materiału klinicznego wykazała, że liczba chłopców, którzy doznali urazów zębów stałych – 303 (64,0%), jest 1,65 razy większa niż liczba dziewcząt z urazami zębów stałych – 167 (36,0%). Różnica ta jest istotna statystycznie (p < 0,05).W uzębieniu mlecznym nie stwierdzono różnicy w częstości występowania urazów związanej z płcią. W badanej grupie, urazów zębów mlecznych doznało 41(50,0%) dziewcząt i 41(50,0%) chłopców.

Analizując kolejny czynnik, którym był wiek pacjentów w chwili zgłoszenia się do leczenia, stwierdzono, że w badanej grupie w uzębieniu mlecznym urazy najczęściej występują pomiędzy 2 a 4 rokiem życia. Najwyższą frekwencję urazów odnotowano w wieku 4 lat (26,37%), następnie 3 lat (24,18%) i 2 lat (20,88%). Dane dotyczące częstości występowania urazowych uszkodzeń zębów w poszczególnych latach życia w uzębieniu mlecznym przedstawia tabela 1.

W uzębieniu stałym zaobserwowano, że w grupie chłopców urazy najczęściej występują pomiędzy 7 a 12 rokiem życia, a wśród dziewcząt w wieku 7, 8, 9 i 11 lat (tab. 2). Różnice te są istotne statystycznie p < 0,05. Można stwierdzić, że wśród badanych dzieci z uzębieniem stałym, wiekiem predysponującym do urazu był wiek 11 lat (urazu doznało 15,83%), następnie 8 lat (15,18%), 7 lat (14,75%) i 9 lat (14,55%).