Wstępna ocena kliniczna materiału kompozytowego SDI WAVE

© Borgis - Nowa Stomatologia 1/2003, s. 10-11

Teresa Bachanek, Krystyna Mierzwińska, Renata Chałas, Bożena Tarczydło, Marlena Madejczyk, Iwona Grajewska

Współczesne materiały stomatologiczne do wypełnień stałych powinny posiadać takie właściwości jak: wytrzymałość, trwałość i biozgodność tkankową przy równoczesnej adhezji do tkanek zęba. Cechy te spełniają materiały złożone (1). W leczeniu stosowane są również materiały kompozytowe o konsystencji półpłynnej tzw. typu flow. Charakteryzuje je mniejsza lepkość od tradycyjnych materiałów wypełnieniowych oraz mały moduł elastyczności (2). Wśród materiałów o półpłynnej konsystencji możemy wyodrębnić dwie grupy: pierwsza – wykazuje niską lepkość pod wpływem działania naprężenia ścinającego, druga – to materiały, których stopień lepkości nie ulega zmianie niezależnie od istniejącego naprężenia ścinającego (3).
Na polski rynek stomatologiczny wprowadzono nowy, uwalniający jony fluorkowe, płynny materiał światłoutwardzalny SDI WAVE. Materiał dostarczany jest w strzykawkach i jednorazowych pojemnikach typu Cavifil. Budowa pojemnika Cavifil umożliwia precyzyjne nakładanie nawet bardzo małych ilości materiału. Jednorazowe opakowania zmniejszają również ryzyko zakażeń krzyżowych. W skład materiału SDI WAVE, podany przez producenta, wchodzi objętościowo 50% wielofunkcyjnego estru metakrylu i 50% nieorganicznego wypełniacza. Ze względu na swoje właściwości fizykomechaniczne SDI WAVE znalazł zastosowanie głównie w stomatologii zachowawczej w następujących przypadkach: wypełnienia małych ubytków próchnicowych wszystkich klas, uszczelniania bruzd i zagłębień anatomicznych, poszerzonego lakowania, wypełnienia metodą tunelową, wypełnienia ubytków niepróchnicowego pochodzenia.
CEL PRACY
Celem pracy była ocena kliniczna wypełnień z płynnego materiału kompozytowego SDI WAVE bezpośrednio po ich wykonaniu.
MATERIAŁ I METODY
Oceniany materiał zastosowano u pacjentów obojga płci w wieku 15-50 lat, zgłaszających się do leczenia w Katedrze Stomatologii Zachowawczej AM w Lublinie. Materiał zastosowano w ubytkach próchnicowych, ubytkach niepróchnicowego pochodzenia or

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.