Wady szkliwa w zębach stałych u dzieci w wieku szkolnym

Wielu autorów, zarówno polskich jak i zagranicznych, coraz częściej porusza w swoich pracach problem wzrostu frekwencji zaburzeń mineralizacji szkliwa u dzieci (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10). Powszechność oraz wciąż niewyjaśnione jednoznacznie przyczyny tego zjawiska powodują, że wielu autorów podejmuje badania w tym kierunku (2, 3, 4, 11, 9, 10). Również obserwacje własne lekarzy z naszej kliniki oraz coraz częstsze pytania rodziców dotyczące zmian na zębach ich dzieci skłoniły nas do szerszego zainteresowania się tym problemem oraz do rozpoczęcia podobnych badań.

Celem pracy była ocena rodzaju i częstości występowania zaburzeń mineralizacji szkliwa u dzieci w jednej z warszawskich szkół.

Badaniem wstępnym objęto 409 dzieci w wieku szkolnym zamieszkujących teren o śladowej zawartości fluoru w wodzie pitnej. Spośród tych uczniów wyłoniono grupę 96 dzieci ze stwierdzonymi zmianami na szkliwie w wieku 10-15 lat i poddano ją dalszym szczegółowym badaniom.

Badania wstępne przeprowadzili asystenci naszej kliniki przy użyciu zgłębnika i lusterka w oświetleniu sztucznym. Badano zęby nie oczyszczone i nie osuszone.

Dalszej szczegółowej oceny zmian szkliwa dokonano w gabinecie stomatologicznym.

Podczas badania zęby zostały profesjonalnie oczyszczone ze złogów nazębnych i osuszone.

Wyniki badań zostały zapisane w specjalnie opracowanej karcie klinicznej uwzględniającej: diagram uzębienia, ocenę stanu przyzębia i warunków zgryzowych oraz wskaźnik OHI i DDE Index.

Ponadto rodziców pacjentów poproszono o wypełnienie ankiety zawierającej pytania mogące być pomocne w określeniu ewentualnych przyczyn występujących zaburzeń mineralizacji szkliwa. Jednakże analiza ankiet oraz ewentualne zależności między danymi z ankiety a występowaniem zmian na szkliwie będą przedmiotem dalszych prac.

Epidemiologiczny wskaźnik rozwojowych uszkodzeń szkliwa – DDE Index, którym posłużyliśmy się w celu opisania zmian na szkliwie zębów stałych zawierał następujące parametry:

1.Typ zmian szkliwa:

2.Liczebność i ograniczenie zmian szkliwa:

3.Umiejscowienie zmian szkliwa:

Stosując się do zaleceń autorów wskaźnika DDE brano pod uwagę powierzchnię językową i wargową zębów przednich i bocznych oraz powierzchnię żującą zębów przedtrzonowych i trzonowych. W każdym przypadku było możliwe zakodowanie dwóch lub więcej różnych zmian umiejscowionych na tej samej powierzchni zęba – kombinacja zmian. Podobnie postępowano w przypadku określania liczebności i ograniczenia zmian.

Otrzymane wyniki poddano analizie statystycznej, w której wyznaczano częstości występowania i błędy analizowanych typów zmian z rozkładu dwumianowego. Dla wartości ilościowych wyznaczano wartości średnie i błędy rozkładu normalnego. Różnice między wyznaczanymi wartościami porównywano testem t-studenta. Różnice uznawano za istotne statystycznie przy p<0,05.

Wyniki badań wstępnych zostały przedstawione w tabeli 1. W badanej grupie 409 uczniów zaburzenia mineralizacji szkliwa stwierdzono u 153 dzieci, co stanowiło 37,8% całej badanej populacji.

Stwierdzono również, że zmiany szkliwa w równym stopniu dotyczyły chłopców (36,8%) jak i dziewczynek (38,0%) (tab. 1

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.