Rola antagonisty receptora interleukiny 1 (IL-1ra) w zapaleniu przyzębia

Odpowiedź odpornościowa organizmu na patogeny bakteryjne zależy między innymi od miejscowej aktywności komórek immunokompetentnych oraz od obecności cytokin. Dynamiczny rozwój, zwłaszcza w ostatnim dziesięcioleciu, biologii molekularnej, genetyki i immunologii, dostarczył wielu informacji na temat znaczenia i funkcji cytokin w wielu procesach fizjologicznych oraz ich roli w patogenezie niektórych jednostek chorobowych. Cytokiny uwalniane przez komórki układu odpornościowego w odpowiedzi na różne endo- i egzogenne bodźce, np. limfokiny, kompleksy immunologiczne, lipopolisacharydy, antygeny, endotoksyny, hormony czy inne cytokiny, aktywują komórki docelowe po związaniu z receptorem błony komórkowej odpowiednich komórek. Cytokiny mogą również łączyć się z receptorami rozpuszczalnymi, które jako białka wiążące, powstają w następstwie proteolizy i degradacji błon komórkowych. Wiązanie cytokin z receptorami może być hamowane przez tzw. antagonistów receptorów (1). Szczególną uwagę wzbudza interleukina pierwsza (IL-1), będąca mediatorem procesów zapalnych i resorbcyjnych kości, w tym także w zapaleniach przyzębia (2, 3, 4). Badania ostatnich lat wskazują na istotny wpływ czynnika genetycznego w patogenezie chorób przyzębia. Stwierdzono zależność pomiędzy genami kodującymi IL-1a i IL-1b a stopniem ciężkości zapalenia przyzębia. Określenie genotypu pacjenta względem IL-1 stało się ważnym elementem postępowania periodontologicznego. Wykrycie genetycznej predyspozycji do zachorowania na zapalenie przyzębia umożliwia podjęcie wczesnych działań profilaktycznych (5).

IL-1 to glikoproteina o ciężarze cząsteczkowym 17 kDa, która jest wydzielana w odpowiedzi na różne bodźce, głównie przez monocyty i makrofagi oraz, w mniejszym stopniu, przez wiele innych komórek (6). Istotna rola, jaką odgrywa IL-1 w fizjologii i patologii komórki, sprawia, że wielu badaczy interesuje się również inhibitorami tej cytokiny. Opisano specyficzne, naturalnie pojawiające się białko o masie 22-25 kDa funkcjonujące, jako antagonista receptora IL-1. Dokładne poznanie funkcji antagonisty receptora IL-1 (IL-1ra) i innych endogennych i zmodyfikowanych genetycznie inhibitorów IL-1 może przyczynić się do wykorzystania tej wiedzy w postępowaniu klinicznym. Gen dla ludzkiego IL-1ra jest zlokalizowany na długim ramieniu chromosomu drugiego. Ten sam region zawiera również geny dla IL-1b, receptora IL-1I oraz IL-1II. Jednak znaczenie wspólnej chromos

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.