Ocena stomatologicznych potrzeb leczniczych dzieci uczęszczających do szkoły specjalnej

Z piśmiennictwa znanych jest szereg opracowań poświęconych zagadnieniom opieki stomatologicznej nad dziećmi z upośledzeniem umysłowym (1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9).

Autorzy wymieniają wiele przyczyn, które prowadzą do zaniedbań w zakresie profilaktyki i leczenia jamy ustnej w tej grupie, spośród nich wymienia się najczęściej utrudniony kontakt z pacjentem powodujący niechęć i obawy lekarzy przed przeprowadzeniem zabiegów stomatologicznych, problemy finansowe związane ze zwiększonym nakładem czasu, pracy i środków wykorzystywanych podczas leczenia osób niepełnosprawnych.

Celem niniejszej pracy było określenie stanu jamy ustnej oraz stomatologicznych potrzeb dzieci uczęszczających do szkoły specjalnej.

Badaniami objęto 66 dzieci obojga płci w wieku 8-18 lat, uczęszczających do szkoły specjalnej w małym ośrodku miejskim (Szamotuły koło Poznania). Populację uczniów szkoły stanowi 49 dzieci z upośledzeniem umysłowym o stopniu lekkim (17 dziewcząt i 32 chłopców) oraz 17 o stopniu umiarkowanym (8 dziewcząt i 9 chłopców).

Badanych podzielono na dwie grupy wieku: 8-14 lat oraz 15-18 lat. Pierwsza grupa liczyła 42 dzieci (15 dziewcząt i 27 chłopców), natomiast druga 24 dzieci (9 dziewcząt i 15 chłopców).

Przeprowadzono badania kliniczne jamy ustnej z użyciem instrumentów diagnostycznych stosowanych w stomatologii (lusterko, zgłębnik stomatologiczny posiadający dwie końcówki – sondę kalibrowaną do oceny stanu przyzębia i zgłębnik do oceny stanu zębów), w sztucznym oświetleniu, sadzając pacjentów na krześle z podgłówkiem w celu stabilizacji głowy. Oceniano zęby nie oczyszczone i wilgotne, tym samym spełniając warunki wymagane podczas badań epidemiologicznych. Kryteria oceny stanu uzębienia i przyzębia oparto o wytyczne WHO (10, 11).

Zebrane informacje umieszczono w autorskiej karcie badań uwzględniającej:

– stan uzębienia – liczba zębów, wzkaźnik frekwencji próchnicy, średnia liczba puw/PUW, wskaźnik leczenia próchnicy;