Kliniczna ocena preparatu Peroxyl-Dental gel 1%

Chemiczne metody kontroli naddziąsłowej płytki nazębnej mogą być przydatne jako środki uzupełniające metody mechaniczne (skaling). Jednym z najczęściej stosowanych środków jest woda utleniona w roztworze 0,3-0,5% do płukania jamy ustnej.

W zetknięciu z tkankami zawierającymi enzym katalazę (krew, tkanki martwicze, ropa) woda utleniona rozpada się na wodę i tlen atomowy, który denaturuje białko drobnoustrojów. Ponadto, w czasie rozpadu H₂O₂ burzliwie wydziela się piana, która mechanicznie oczyszcza tkanki (8).

Badania Lake N. i wsp. nad wpływem wody utlenionej na wzrost i właściwości wybranych szczepów bakteryjnych w jamie ustnej wykazały, że H₂O₂ wpływa na zmniejszenie wzrostu szczepów takich jak: Porphyromonas gingivalis, Fusobacterium nucleatum, Peptostreptococus micros, Streptococcus mutans (5).

Marshall i wsp. udowodnili, że przedłużone stosowanie H₂O₂ w stężeniu 1-3% zmniejsza wskaźnik płytki nazębnej i krwawienia oraz przyspiesza gojenie tkanek po zabiegach chirurgicznych (6).

Jednocześnie inne badania wykazały, że jednorazowe lub sporadyczne płukanie H₂O₂ wpływa korzystnie na zmianę flory bakteryjnej kieszonek przyzębnych, ale zmiany te były przejściowe i utrzymywały się kilka dni, po czym następował powrót do stanu pierwotnego (7). W celu wydłużenia czasu działania leku producenci wprowadzają różnego rodzaju nośniki i stabilizatory, z których jest on stopniowo uwalniany.

Celem przeprowadzonych badań była kliniczna ocena skuteczności preparatu Peroxyl-Dental Gel 1% w leczeniu zapalenia dziąseł i zapalenia przyzębia. Substancją czynną jest nadtlenek wodoru w stężeniu 1%. Substancje pomocnicze, stabilizujące to: EDTA, Tylopur CB 30 000 G1, etanol 96°, kwas ortofosforowy 85%, olejek mięty pieprzowej, aspartan i woda. Lek ma postać żelu do stosowania w obrębie jamy ustnej. Producent zaleca aplikację leku na brzeg dziąsła i/lub do kieszonki przyzębnej.

Do badań zaklasyfikowano 40 pacjentów w wieku od 21 do 56 lat z rozpoznanym zapaleniem dziąseł i zapaleniem przyzębia, którzy zgłosili się do Zakładu Chorób Błony Śluzowej i Przyzębia IS AM w Warszawie celem leczenia.

U wszystkich pacjentów na wstępie (badanie I) przeprowadzono badanie ogólne stomatologiczne (badanie podmiotowe i przedmiotowe), a następnie szczegółowe przyzębia. Dokonano pomiaru poziomu głębokości kieszonek przyzębnych – oznaczono procentowy wskaźnik płytki nazębnej PLI (ocena stanu higieny) oraz procentowy wskaźnik krwaw

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.