Radiografia cyfrowa jako skuteczna metoda uzupełniająca badanie kliniczne w diagnozowaniu próchnicy powierzchni stycznych zębów bocznych

Próchnica zębów jest najbardziej rozpowszechnioną chorobą narządu żucia. Częstość występowania próchnicy jest największa na powierzchni żującej zębów bocznych oraz na powierzchniach stycznych wszystkich grup zębów (1, 2). Próchnica występująca na powierzchniach żujących zębów bocznych jest łatwa do zdiagnozowania podczas badania klinicznego za pomocą lusterka stomatologicznego i zgłębnika w świetle lampy bezcieniowej. Wśród zębów przednich zarówno w grupie siekaczy, jak i kłów, próchnica powierzchni stycznych jest również stosunkowo łatwa do wykrycia badaniem klinicznym. W przypadku występowania trudności diagnostycznych przy użyciu powyższej metody dostępna jest również diafanoskopia. Natomiast wykrywanie próchnicy zarówno pierwotnej, jak i wtórnej, na powierzchniach stycznych zębów bocznych w badaniu klinicznym jest zadaniem trudnym, a często wręcz niemożliwym, zwłaszcza w przypadku niewielkich ubytków ograniczonych do szkliwa, bądź do szkliwa i powierzchownej warstwy zębiny (3-9). Stąd też niezmiernie istotne są pomocnicze badania radiologiczne.

Optymalne do wykrywania próchnicy na powierzchniach stycznych zębów bocznych są zdjęcia skrzydłowo-zgryzowe. Zdjęcia te ukazują 4-5 sąsiadujących ze sobą zębów, stąd też dodatkowym ich atutem jest możliwość porównania przyległych struktur. Niestety zdjęcia te są mało rozpowszechnione w naszym kraju ze względu na mniejszą dostępność specjalnych filmów z paskami do zagryzania. Innymi zdjęciami, na których można oceniać powierzchnie styczne zębów bocznych, są zdjęcia zębowe. Wykonuje się je techniką kąta prostego lub techniką izometrii Cieszyńskiego. Technika kąta prostego z uwagi na konieczność używania specjalnych uchwytów do filmów jest rzadko stosowaną metodą wykonywania zdjęć zębowych. Natomiast technika izometrii Cieszyńskiego cieszy się ogromnym powodzeniem zarówno w naszym kraju, jak i za granicą. Dlatego celem pracy była ocena skuteczności badań wykonanych techniką izometrii Cieszyńskiego metodą radiografii cyfrowej jako metody uzupełniającej badanie kliniczne w wykrywaniu próchnicy pierwotnej i wtórnej na powierzchniach stycznych zębów bocznych w miejscach trudno dostępnych badaniu klinicznemu (10).

Badaniem objęto 100 pacjentów (68 kobiet oraz 32 mężczyzn) w wieku od 20 do 50 lat, u których przeprowadzono ocenę powierzchni stycznych zębów bocznych dwiema różnymi metodami – kliniczną i radiologiczną. W metodzie klinicznej posłużono się podstawowym zestawem diagnostycznym w warunkach gabinetu stomatologicznego (lusterko dentystyczne i zgłębnik). W pracy nie brano pod uwagę pacjentów z ubytkami próchnicowymi nie budzącymi wątpliwości w badaniu klinicznym, jedynie tych, u których występowały trudności diagnostyczne ze względu na wątpliwości co do obecności próchnicy. W badaniu radiologicznym wykonywano pacjentom zdjęcia zębowe wewnątrzustne metodą radiografii cyfrowej prz

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.