Ocena porównawcza wypełnienia kanałów korzeniowych techniką kondensacji bocznej gutaperki oraz przy użyciu systemu Thermafil – badania in vitro

Współczesna endodoncja dąży do szczelnego, szybkiego i łatwego wypełniania kanału, dlatego też w tej dziedzinie wraz z postępem techniki powstają nowe metody podnoszące jej efektywność. Pośród wielu technik wypełniania systemu kanałowego popularność zyskują metoda kondensacji bocznej gutaperki na zimno z zastosowaniem uszczelniacza i wypełnianie kanałów uplastycznionym termicznie obturatorem gutaperkowym z rdzeniem z tworzywa sztucznego, m.in. system Thermafil (Dentsply DeTrey), Densfil (Caulk/Dentsply), Soft-Core (CMS-Dental Aps), Innofil (Megadent Endo Products).

System wypełniania kanałów korzeniowych nośnikiem nieplastycznym z termoplastyczną gutaperką został opisany po raz pierwszy przez Johnsona w 1976 roku. Wówczas nośnik stanowiła nierdzewna stal lub tytan, pokryty warstwą α-gutaperki. Ze względu na trudności związane z usuwaniem wypełnienia w celu przygotowania kanału do dalszego leczenia protetycznego unowocześniono system stosując jako rdzeń wkładu nośnik plastikowy, umożliwiający łatwe usunięcie wypełnienia, a także poprzez wprowadzenie nowej cieplarki (Thermaprep PLUS) redukującej czas podgrzewania ćwieków do 30-60 sek. Tym samym stworzono system znacznie przyspieszający i ułatwiający proces wypełniania kanałów korzeniowych (1). Metoda kondensacji bocznej gutaperki na zimno jest obecnie najpowszechniej stosowana w wypełnianiu kanałów korzeniowych ze względu na dostępność materiałów i – zdaniem wielu autorów – wysoką efektywność.

Celem pracy była ocena porównawcza szczelności wypełnienia kanałów korzeniowych w zależności od zastosowanej techniki przy użyciu tego samego uszczelniacza i tej samej techniki opracowania kanału – narzędziami rotacyjnymi ProFile (Dentsply Maillefer) oraz analiza mikroprzecieku wokół wypełnionego kanału przy zastosowaniu testu penetracji barwnika.

Do badania użyto 22 zęby ludzkie (jednokanałowe-sieczne), usunięte ze wskazań ortodontycznych, protetycznych lub periodontologicznych.

Po ekstrakcjach i dokładnym oczyszczeniu z resztek organicznych, do czasu badania zęby przechowywano w 10% roztworze formaliny. Następnie, po dokładnym wypłukaniu w roztworze 0,9% NaCl, przy użyciu turbiny i wiertła z nasypem diamentowym wykonano otwarcie komory. Odnaleziono ujścia kanałów korzeniowych, które opracowano mechanicznie przy pomocy wierteł Gates-Glidden. Po pulpektomii kanały opracowano metodą "crown-down” systemem maszynowym. W tym celu użyto narzędzi rotacyjnych typu ProFile o różnym stopniu stożkowatości i mikromotora redukującego obroty 16:1 ATR Technika z zastosowaniem środków lubrykujących (RC – Prep firmy Premier). Następnie, w celu usunięcia warstwy mazistej, kanały przepłukano roztworem 45% kwasu cytrynowego, 5,25% podchlorynem sodu i osuszono sączkami papierowymi (ryc. 1, 2).

Zęby podzielono losowo na dwie grupy (po 11 zębów w grupie), które wypełniono dwiema różnymi metodami z zastosowaniem uszczelniacza Apexit (Ivoclar Vivadent).

*grupa I – metoda kondensacji bocznej gutaperki na zimno,

*grupa II – system Thermafil – wypełnienie kanału uplastycznionym termicznie obturatorem gutaperkowym z rdzeniem z tworzywa sztucznego.

W obu grupach badawczych kanały korzeniowe wypełniono zgodnie z instrukcjami producentów i według ogólnie przyjętych zasad (ryc. 3, ryc. 4, ryc. 5). Po weryfikacji radiologicznej do dalszych badań zakwalifikowano 20 zębów, po 10 w każdej grupie.