Zatrzymanie moczu u kobiet
© Borgis - Nowa Medycyna 5/2000
Andrzej Zbigniew Buczyński
Problem zatrzymania moczu u kobiet występuje znacznie rzadziej niż u mężczyzn i powodowany jest innymi czynnikami etiologicznymi. Najczęstsza przyczyna zatrzymania moczu u mężczyzn, którą jest anatomiczna przeszkoda podpęcherzowa, u kobiet występuje niezwykle rzadko i nigdy nie powoduje całkowitego zatrzymania. Możemy wyodrębnić dwie zasadnicze grupy przyczyn powodujących zatrzymanie moczu u kobiet; neurogenną oraz psychogenną. Etiologia neurogenna dotyczy kobiet w różnym wieku i może być bardzo zróżnicowana w zależności od przyczyny wywołującej neurogenne zaburzenia mikcji. Etiologia psychogenna dotyczy prawie wyłącznie młodych kobiet przed 25 rokiem życia i nie jest dotychczas dokładnie wyjaśniona. Bez względu na etiologię, zatrzymanie moczu wymaga dokładnej diagnostyki, która jest szczególnie trudna u chorych o etiologii psychogennej. Diagnostyka zatrzymania moczu musi być kompleksowa i opierać się na danych z wywiadu, oraz na badaniach: klinicznym, neurologicznym, endoskopowym, radiologicznym i urodynamicznym. Zwykle, badaniem decydującym o rozpoznaniu, jest badanie urodynamiczne, które wykazuje jedną z dwu głównych przyczyn powodujących zatrzymanie, to znaczy niewydolność mięśnia wypieracza lub nadmierną aktywność aparatu zwieraczowego powodującą czynnościową przeszkodę podpęcherzową.
Dysfunkcje neurogenne dolnych dróg moczowych, które mogą być spowodowane wadami wrodzonymi kręgosłupa, urazami rdzenia kręgowego lub ogona końskiego, uciskiem rdzenia lub korzeni rdzeniowych przez guzy lub wypadnięte krążki międzykręgowe, stanami zapalnymi rdzenia, chorobami neurologicznymi uszkadzającymi osłonki mielinowe nerwów obwodowych oraz jatrogennym uszkodzeniem unerwienia dolnych dróg moczowych, powodują zwykle jedną z dwu wymienionych uprzednio przyczyn zatrzymania moczu. Jednoczesne występowanie obu przyczyn neurogennego zatrzymania moczu, zdarza się niezwykle rzadko i związane jest z występowaniem mieszanej etiologii dolegliwości.
Dysfunkcje psychogenne, często ujawniają się po zadziałaniu czynnika psychicznego u chorych z wadami wrodzonymi układu nerwowego, u których funkcjonowanie dolnych dróg moczowych było prawidłowe, jednak prawdopodobnie na granicy wydolności neurologicznej. Niekiedy jednak, nie udaje się odnaleźć widocznych zmian anatomicznych ani odchyleń neurologicznych i leczenie może być wyłącznie objawowe.
Pełnej niewydolności wypieracza, spowod
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.