Polipy zapalne jelita grubego i przerosty brodawek kresy grzebieniowej
© Borgis - Nowa Medycyna 7/2000
Maciej Grochowicz
Polipy zapalne powstają najczęściej w przebiegu przewlekłych zapaleń jelita grubego jako procesy regeneracyjne, mogą również towarzyszyć uchyłkowatości i pojawiać się na wypadającej błonie śluzowej odbytnicy lub w obrębie samotnego owrzodzenia odbytu.
Zmiana taka pokryta czapeczką fibrynową znana jest pod nazwą „cap polyp”.
Morfologicznie są to uwypuklenia błony śluzowej jelita przez naciek zapalny podścieliska lub też są utworzone przez wyspy nacieczonej błony śluzowej. Nabłonek gruczołowy pokrywający polipy może ulegać zmianom dysplastycznym co utrudnia czasami ocenę histopatologiczną.
Czynnikiem sprzyjającym powstawaniu polipów zapalnych jest pogłębianie ubytku błony śluzowej do warstwy mięśniowej śluzówki (muscularis mucosae) (1). Istotną rolę metaboliczną odgrywa osłabienie ekspresji E – cadheryny i białka P 120 do powierzchownych warstw nabłonka jelitowego (2). W materiale wszystkich polipów jelita grubego polipy zapalne stanowią od 1,5 do 5% (3, 4). Nieliczne doniesienia mówią o wyższej partycypacji polipów zapalnych nawet do 15% (5). Poglądy na temat carcinogenezy w polipach zapalnych są podzielone ale przeważa opinia, że carcinogeneza w przebiegu wrzodziejącego zapalenia jelita grubego jest zależna od ciężkości przebiegu zapalenia a nie malignizacji samego polipa (6).
Niektórzy są zdania, że rokowanie we wrzodziejącym zapal
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.