Zastosowanie preparatu Xigris(tm) (drotrecogin alfa aktywowany) w leczeniu ciężkiej sepsy – opis przypadku

Józef Bojko, Tomasz Stanisławski

Streszczenie
Wstęp. Śmiertelność w ciężkiej sepsie wynosi 20-50% i wykazuje tendencję narastającą, a diagnostyka i leczenie stanowi nadal poważny problem i jest ściśle skorelowana z ilością niewydolnych narządów. Ostatnio poprawę wyników przyniosło zastosowanie rekombinowanego aktywowanego białka C (rhAPC), którego działanie polega na jednoczasowym modulowaniu procesów krzepnięcia i uogólnionej odpowiedzi zapalnej. Opis przypadku. 35-letnia kobieta przyjęta została po nagłym zatrzymaniu krążenia (NZK), w trakcie leczenia bakteryjnego zapalenia wsierdzia. W OIT wdrożono terapię płynową, katecholaminy, oddech zastępczy. Rozpoznano ciężką sepsę. Zwracało uwagę wysokie stężenie D-dimerów. Zlokalizowano i usunięto pierwotne źródło bakteriemii (próchnicze zęby), zmodyfikowano antybiotykoterapię, kontynuowano oddech zastępczy oraz wlewy katecholamin, a w 3. dobie leczenia w OIT rozpoczęto wlew drotrekoginu alfa (aktywowanego) (Xigris(tm), Eli Lilly, USA, rhAPC) w dawce 24 mcg kg^-1h^-1 przez 96 godzin. Stan chorej szybko się poprawił, odstawiono katecholaminy już w pierwszej dobie podawania rhAPC, odłączono od respiratora i ekstubowano przed końcem 3. doby. Nie obserwowano skutków ubocznych. Dyskusja. Za kluczowe w patomechanizmie sepsy uważa się dysfunkcję komórek śródbłonka z zaburzeniami procesu krzepnięcia i uogólnioną reakcją zapalną, toczącymi się w mikrokrążeniu. Zastosowanie rhAPC przerywa błędne koło zmian i umożliwia zastosowanie wielokierunkowego leczenia przyczynowego. Wnioski. Wielokierunkowe postępowanie terapeutyczne wraz z bezpośrednią ingerencją w patomechanizm rozwoju sepsy podaniem rhAPC spowodowało szybki powrót do zdrowia. RhAPC może stanowić przełom w leczeniu pacjentów z ciężką posocznicą. Wlew preparatu powinien być poprzedzony zweryfikowaniem ewentualnych czynników zwiększających ryzyko krwawienia.

Summary
The high mortality of severe sepsis presents a serious challenge for today´s medicine. The result of treatment correlates closely with the number of affected organs. Recently, recombinant human activated protein C (rhAPC) has been shown to prevent organ damage and to decrease mortality in severe sepsis. The protein C pathway serves as a natural defence mechanism against thrombosis, and modulates coagulation and inflammatory pathways. Case report. A 35 year old woman was admitted to the ICU after cardiac arrest due to endocarditis and septic shock. She was initially treated with intravenous fluids, antibiotics, catecholamines and controlled ventilation. A high concentration of D-dimers (541 mcg l^-1) was found. The primary infection source (caretic teeth) was removed and antibacterial treatment was modified. Three days after admission, an infusion of the rhAPC preparation (Xigris(r), Elli Lilly, USA) was started at a rate of 24 mcg kg^-1h^-1 and continued for 96 hours, resulting in rapid clinical improvement. During the first 24 hours, it was possible to stop catecholamines, and the patient was weaned from the ventilator and extubated three days later. No side effects were observed. Discussion. Endothelial dysfunction and coagulation disturbances play a crucial role in the pathogenesis of sepsis. Introduction of rhAPC breaks a vicious circle of inflammatory processes and allows for multidirectional intensive treatment. Conclusions. A case of severe septic shock is described where the use of rhAPC has resulted in rapid clinical improvement and contributed to full recovery. The introduction of rhAPC may be a turning point in the management of patients with severe sepsis, although the possibility of serious bleeding has to be taken into consideration before its administration.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.