Wczesne wyniki leczenia operacyjnego choroby wieńcowej u pacjentów z niską frakcją wyrzutową lewej komory

W ostatnich latach odsetek pacjentów kwalifikowanych do operacji z chorobą wieńcową i z niską frakcją wyrzutową lewej komory (EF) systematycznie zwiększał się. Dzięki dynamicznemu rozwojowi technik inwazyjnych w kardiologii coraz większa liczba pacjentów mogła być skutecznie leczona przy zastosowaniu mniej inwazyjnych technik takich jak przezskórna angioplastyka wieńcowa (PTCA). Pacjenci ze znacznym, pozawałowym uszkodzeniem funkcji lewej komory mając bardziej ograniczone wskazania do angioplastyki częściej kwalifikowani byli do leczenia operacyjnego (3). Dodatkowo rozwój techniki operacyjnej i doskonalenie metod protekcji śródoperacyjnej mięśnia sercowego pozwoliły istotnie obniżyć ryzyko zabiegu operacyjnego w tej grupie chorych (1).

Praca obejmuje retrospektywną analizę przebiegu śród- i pooperacyjnego grupy 673 pacjentów z chorobą wieńcową i z frakcją wyrzutową poniżej 30%, operowanych w II Klinice Kardiochirurgii IK w latach 1993-1998, w odniesieniu do grupy kontrolnej, którą stanowili pacjenci z prawidłową frakcją wyrzutową tj. 60-70%, operowani z powodu choroby wieńcowej. Do grupy badanej kwalifikowano chorych ze znacznym pozawałowym uszkodzeniem lewej komory (EF 15-29%) (10) z wyłączeniem pacjentów z pozawałowym tętniakiem lewej komory, wymagającym leczenia operacyjnego oraz pacjentów z towarzyszącymi wadami zastawkowymi. Frakcję wyrzutową oceniano na podstawie wentrykulografii i transtorakalnego badania

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.