Znieczulenie do zabiegu wszczepienia kardiowertera-defibrylatora na podstawie doświadczeń własnych

Nawracające, groźne dla życia komorowe zaburzenia rytmu serca, są na świecie wciąż najczęstszą przyczyną nagłej śmierci sercowej (2, 8). U tych chorych, którzy zostali skutecznie zreanimowani, ryzyko ponownego wystąpienia tachyarytmii komorowej wynosi 30% w pierwszym roku, a 45% w drugim roku od pierwszego incydentu (5).

Pierwszy zabieg implantacji wszczepialnego kardiowertera-defibrylatora (Implantable Cardioverter-Defibrillator – ICD) wykonano w 1980 r. w Baltimore, a więc 19 lat temu (6). W Polsce pierwsza implantacja miała miejsce w 1987 roku w Katowicach-Ochojcu (11). W II Klinice Kardiochirurgii Instytutu Kardiologii w Warszawie zabiegi te przeprowadzamy od 1995 roku. Implantacja ICD stała się uznaną metodą leczenia chorych z groźnymi, komorowymi zaburzeniami rytmu serca (1, 7, 8). Celem tej pracy jest podzielenie się naszymi doświadczeniami zdobytymi w czasie przeprowadzenia znieczuleń u 64 pacjentów.

W okresie od czerwca 1995 r. do marca 1999 r. do zabiegu wszczepienia ICD znieczulono 64 chorych (45 mężczyzn i 19 kobiet) w wieku od 15 do 76 lat (średnio 50). Wskazaniem do zabiegu były nawracające, oporne na farmakoterapię częstoskurcze komorowe (CzK) u 24 pacjentów, nawracające migotanie komór (MK) u 30 chorych, obydwa rodzaje arytmii u 8 chorych oraz zaburzenie typu „torsade des pointes” u 2 chorych. Etiologią tych zaburzeń rytmu były: choroba wieńcowa (32 przypadki), kardiomiopatia rozstrzeniowa (9), idiopatyczne MK (7), kardiomiopatia przerostowa (7), zmiany pozapalne (2), stan po operacji tetralogii Fallota (1), arytmogenna dysplazja prawej komory (2), dławica Prinzmetala (2), wydłużone QT (2). W badanej grupie pacjentów zawał mięśnia sercowego przebyło 32 chorych (50%), a zatrzymanie krążenia i reanimację 56 chorych (87,5%), z których 21 pacjentów (32,8%) kilkakrotnie (od 3 do 6 razy). Frakcja wyrzutowa lewej komory wynosiła od 15% do 78% (średnio 42%). Do I grupy wg NYHA zaliczono 40 chorych (62,5%), a do II grupy – 24 chorych (37,5%). W klasyfikacji ASA wszystkich chorych zaliczono do III grupy.

Zabiegi wykonywano w warunkach sali operacyjnej, w trybie planowym.

W skład zespołu biorącego udział w zabiegu, obok

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.