Clarinase w leczeniu powikłań zatokowych w przebiegu pyłkowic

© Borgis - Nowa Medycyna 1/1999, s. 5-6

Edward Zawisza, Agnieszka Lipiec, Piotr Rapiejko, Urszula Samolińska-Zawisza

Alergicznemu zapaleniu śluzówki nosa często towarzyszy ostre lub przewlekłe zapalenie zatok. Manifestuje się ono bólami głowy, uczuciem blokady nosa. Czasami dochodzi do blokady trąbek słuchowych prowadzących do niedosłuchu przewodzeniowego.
Błona śluzowa nosa i zatok stanowi jedną całość. Praktycznie żaden proces zapalny błony śluzowej nosa nie odbywa się bez włączenia śluzówek zatok.
Szczegółowe badanie radiologiczne potwierdza zajęcie zatok (pogrubienie śluzówki, poziom płynu w zatokach szczękowych).
Lekarze alergolodzy, czy laryngolodzy leczą błonę śluzową nosa, zapominając o istnieniu zatok obocznych.
Tymczasem klasyczne leki przeciwhistaminowe i kromony nie mają wpływu na przebieg zapalenia zatok, tłumiąc jedynie objawy zapalenia alergicznego błony śluzowej nosa. Wiele prac potwierdziło pojawienie się w miejscu reakcji alergicznej części cytokin limfocytów Th2 takich jak IL-3, IL-4, IL5 oraz GM-CSF. Obecność tych cytokin koreluje z tkankową eozynofilią. Szczególną rolę odgrywają aktywowane eozynofile, które mają zdolność produkcji ww. cytokin. Stwierdzono także, że komórki nabłonkowe, fibroblasty oraz komórki tuczne produkują GM-CSF, który ma zdolność zachowania funkcji eozynofila oraz przedłuża jego żywotność.
IL-5 jest najbardziej swoistą skierowaną na wspomaganie wzrostu i funkcji eozynofila cytokiny. IL-4 ułatwia napływ eozynofilów do tkanek poprzez zwiększoną ekspresję VCAM-1. Dużą rolę w etiopatogenezie ostrych i przewlekłych alergicznych zapaleń zatok odgrywa układ naczyniowy or

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.