Porównanie efektu hemodynamicznego remifentanylu i fentanylu u chorych poddawanych różnego rodzaju operacjom z zakresu chirurgii onkologicznej

Ewa Wojcieszek, Elżbieta Wojarska-Tręda, Zofia Kołosza, Wanda Woźniakowska, Małgorzata Felcenloben, Maria Laskowska, Elżbieta Basek

Streszczenie
Cel pracy: Remifentanyl jest nowym środkiem opioidowym metabolizowanym przez nieswoiste esterazy osoczowe i tkankowe i szybko usuwanym z ustroju. W związku z tym może być szczególnie użyteczny w anestezji chorych z wysokim ryzykiem. Celem pracy jest badanie przydatności remifentanylu w chirurgii onkologicznej i jego wpływu na hemodynamikę. Metodyka. Badania obejmują 67 chorych obojga płci (ASA I i II) podzielonych na 2 grupy, u których stosowano fentanyl lub remifentanyl podczas anestezji propofolem i podtlenkiem azotu. W jednej grupie podawano fentanyl w pojedynczej dawce 100-150 mcg, a następnie w powtarzanych do łącznej dawki 5 mcg kg^-1. W drugiej grupie chorzy otrzymywali remifentanyl we wlewie kroplowym początkowo w dawce 0,4 mcg kg^-1 min^-1, a następnie 0,2 mcg kg^-1 min^-1. Częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze krwi oznaczano: 1) przed anestezją, 2) po intubacji, 3) po nacięciu skóry, 4) po zaprzestaniu podawania anestetyków. W analizie statystycznej posłużono się nieparametrycznym testem Manna-Withnecja. Wyniki: Ciśnienie tętnicze po nacięciu skóry było znamiennie niższe (p = 0,018) w grupie remifentanylu. Także częstość rytmu serca była w tej grupie niższa. Chorzy w grupie remifentanylu, którzy otrzymali ponad 250 mg propofolu mieli znamiennie niższe ciśnienie w czasie budzenia niż ci, którzy otrzymali mniejszą dawkę propofolu. W czasie budzenia ciśnienie krwi w grupie fentanylu było niższe niż w grupie remifentanylu, prawdopodobnie z powodu niewystarczającej analgezji. Wnioski: Po zastosowaniu remifentanylu obserwuje się mniejszą reakcję układu sercowo-naczyniowego na intubację i nacięcie skóry. W okresie budzenia należy wcześnie rozpocząć analgezję pooperacyjną.

Summary
Remifentanil is a new opioid agent that is metabolised by non-specific serum and tissue esterases, lacks cumulative properties, and is rapidly eliminated from the body. Consequently, it may be especially useful during total intravenous anaesthesia in high-risk patients. The purpose of the study was to assess the usefulness of remifentanil in oncology surgery, and its effects on hemodynamics at various stages of general anaesthesia. Methods. Sixty-seven adult ASA I and II patients, of both sexes, were randomly allocated to two groups to receive either fentanyl or remifentanyl during propofol-N₂O anaesthesia. The fentanyl group received a 5 mcg kg^-1 bolus dose followed by 100-200 mcg increments, while the remifentanyl group received 0.4 mcg kg^-1 min^-1 initial dose, followed by 0.2 mcg kg^-1 min^-1 infusion. Both groups received either atracurium or vecuronium for muscle relaxation. Heart rate (HR) and arterial blood pressure (ABP) were noted at the following intervals: 1. before anaesthesia; 2. after intubation; 3. after skin incision; and 4. after discontinuation of anaesthetic agents. The non-parametric Mann-Whitney test was used for statistical analysis. Results. ABP measured after skin incision was significantly lower (p = 0.018) in the remifentanil group. Heart rate was also lower in this group. Patients of the remifentanil group who received more than 250 mg of propofol during anaesthesia, had a significantly lower ABP during recovery than those who received a lower dose. During recovery, ABP in the fentanyl group was lower than in the remifentanil group, possibly indicating inadequate analgesia in this period. Conclusion. The use of remifentanil is associated with a less pronounced cardiovascular reaction on intubation and skin incision. In patients recovering from remifentanil-based anaesthesia, postoperative analgesia should be started early.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.