Diagnostyczne i prognostyczne znaczenie aktywności troponiny C u chorych po zabiegach rewaskularyzacji mięśnia sercowego wykonanych w krążeniu pozaustrojowym

Grażyna Durek¹, Andrzej Kübler¹, Waldemar Goździk¹, Wojciech Kustrzycki², Zdzisław Falkiewicz¹, Joanna Milczarska³

Streszczenie
Cel pracy. Istotne uszkodzenie mięśnia sercowego podczas zabiegu kardiochirurgicznego powoduje 10-krotny wzrost powikłań. Brak złotego klinicznego standardu diagnostycznego utrudnia rozpoznanie okołooperacyjnego niedokrwienia lub zawału mięśnia sercowego u chorych po zabiegach wieńcowych. Absolutna swoistość stężenia sercowej troponiny I (cTn I) stanowi o jej przydatności w ocenie ryzyka uszkodzenia mięśnia sercowego w przebiegu niestabilnej choroby wieńcowej lub zawału mięśnia sercowego. Celem pracy była ocena diagnostycznego i prognostycznego znaczenia cTn I u chorych po zabiegach rewaskularyzacji mięśnia sercowego wykonanych w krążeniu pozaustrojowym. Metodyka. Badaniami objęto 28 chorych po zabiegach wieńcowych, których losowo przydzielono do 2 grup; grupa I obejmowała 15 chorych, u których stosowano ciepłą krwistą kardioplegię, grupa II – 13 chorych, którym podawano zimną, krystaliczną kardiopleginę. Zabiegi w grupie I wykonano w normotermii, natomiast w grupie II – w umiarkowanej hipotermii. Oznaczano stężenia cTn I, kinazy kreatynowej (CPK) i jej izoenzymu (CKMB) oraz mioglobiny przed rozpoczęciem znieczulenia (T₁), przed włączeniem krążenia pozaustrojowego (T₂), 30 minut po wyłączeniu krążenia pozaustrojowego (T₃) oraz w 4 (T₄), w 8 (T₅),w 12 (T₆), w 24 (T₇) i 48 (T₈) godzin po zabiegu. Wyniki. Stężenia badanych parametrów były istotnie wyż-sze u wszystkich chorych po wyłączeniu krążenia pozaustrojowego (T₃), ale były niższe w grupie I: cTn I 10,57 vs 12,33 ng ml^-1, CPK 235,73 vs 378,33 UI, CKMB 36,00 vs 58,11 UI, mioglobina 449,71 vs 713,80 ng ml^-1. Wnioski. Stratyfikacja chorych w oparciu o stężenie cTn I <<40 ng ml^-1 a> 60 ng ml^-1 ma wysoką wartość rokowniczą w diagnostyce uszkodzenia mięśnia sercowego i zawału okołooperacyjnego. Seryjne wykonywanie badania stężenia cTn I pozwala na szybkie potwierdzenie lub wykluczenie pooperacyjnego uszkodzenia mięśnia sercowego będąc prognostycznym i diagnostycznym markerem u chorych po zabiegach kardiochirurgicznych.

Summary
Background. Significant myocardial injury during cardiac surgery has been associated with a 10-fold increase in the incidence of complications. Immediate recognition is difficult in the perioperative period, since there are no established diagnostic markers for acute ischemia and/or infarction during coronary bypass surgery. Troponin I, because of its peculiar cardiospecificity, can be regarded as a unique marker that may be particularly useful in assessing myocardial ischemia in these patients. The aim of the study was to assess the diagnostic and prognostic value of cardiac troponin I activity (cTn I) in patients after coronary artery bypass grafting (CABG). Methods. Twenty-eight patients, scheduled for coronary bypass surgery with extracorporeal circulation, were randomly divided into 2 groups. Group I consisted of 15 patients who received warm blood cardioplegia (normothermia), while group II consisted of 13 patients who received cold crystalloid cardioplegia (hypothermia). Arterial blood samples were obtained before induction of anaesthesia, immediately before and after cardiopulmonary bypass (CPB) and 4, 8, 12, and 24 hrs after surgery. Plasma concentrations of cTn I, CK, CKMB, and myoglobin were measured using sensitive enzyme-linked immunosorbent assays. Results. The transcardiac release of CK, CKMB, myoglobin and cTn I was evident in all patients after bypass but was lower in group I than in group II: cTnI 10.57 ng ml^-1 vs 12.33 ng ml^-1, CK 235 UI vs 378 UI; CKMB 36 UI vs 58 UI; and myoglobin 449 ng ml^-1 vs 713 ng ml^-1. Serum cTn I at 12 hrs after CPB was also lower in the normothermic group than in those receiving cold cardioplegia (40.26 ng ml^-1 vs 50.06 ng ml^-1). Conclusions. Stratification of patients by peak troponin values <40 and> 60 ng ml^-1 was found to be highly predictive of cardiac events. Serial measurements of cTn I can therefore be used as a rapid and accurate method of diagnosis of myocardial injury as well as an independent prognostic marker in CABG patients.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.