Wielkie problemy geriatryczne: I. Nietrzymanie moczu

Angielskie sformułowanie „the gerianric giants można tłumaczyć dosłownie jako „olbrzymy geriatryczne” lub mniej dosłownie jako Wielkie Problemy Geriatryczne (WPG). Terminem tym zwykło się określać przewlekłe i wieloprzyczynowe zespoły starczej niesprawności, których obecność prowadzi do utraty autonomii i kontroli nad życiem lub/i stanowi duże obciążenie psychofizyczne, organizacyjne i ekonomiczne dla opiekunów rodzinnych i systemu opiekuńczego (3, 4, 8). Zalicza się do nich takie stany, jak: nietrzymanie moczu i/lub stolca (Incontinence), zespoły otępienno-depresyjne (Intellectual failure), unieruchomienie (Immobility), zaburzenia równowagi i upadki (Instability), objawy jatrogenne (Iatrogenic disease), a często upośledzenie widzenia, słyszenia i innych funkcji życiowych. Nazwy takich zespołów rozpoczynają się w języku angielskim na literę „i”, co ułatwia ich identyfikację i poprawia komunikację między profesjonalistami. Dosadne, chociaż nieprecyzyjne określenia tych zespołów mają na celu podkreślać specyfikę patologii wieku podeszłego, a równocześnie wspólne cechy lub skutki różnych schorzeń. Nie stanowią one bezpośredniego zagrożenia życia, natomiast w sposób zasadniczy przyczyniają się do pogorszenia jego jakości.

Wielkie Problemy Geriatryczne stanowią stosunkowo powszechne, a lekceważone zjawisko wśród osób najstarszych. Niestety zdarza się, że przypisywane są one następstwom starzenia i pozostawiane bez diagnostyki ani interwencji. Często nie pamiętamy, że naturalne starzenie jedynie sprzyja patologii zależnej od wieku i samo przez się nie prowadzi do niewydolności narządowej, zaś WPG są następstwem chorób przewlekłych, których przebieg można i trzeba pozytywnie modyfikować. Choroby często ustępują pod wpływem leczenia, właściwego postępowania i zaopatrzenia rehabilitacyjnego, a pacjenci odzyskują sprawność funkcjonalną i niezależność. Ignorowanie starczych zespołów niesprawności prowadzi jedynie do pogłębiania zależności takich osób od opiekunów, zwiększenia obciążeń i kosztów społecznych. Nihilizm diagnostyczny osób najstarszych prowadzi do utrwalania negatywnych stereotypów starości.

W polskim piśmiennictwie geriatrycznym brakuje wyczerpujących opracowań i wzorców postępowania dotyczących sygnalizowanych problemów. Intencją tej pracy jest przybliżenie lekarzom pierwszego kontaktu problemu nietrzymania moczu u osób w wie

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.