Impact of a LUCAS 3 on chest compression quality during simulated cardiopulmonary resuscitation performed by lifeguards: a randomized crossover study

Kobi Ludwin¹, *Lukasz Iskrzycki^{1, 2}, Jerzy Robert Ladny³, Jolanta Majer⁴, Jacek Smereka^{1, 2}, Wojciech Wieczorek^{5, 6}, Klaudiusz Nadolny³, Halla Kaminska⁷, Lukasz Szarpak^{3, 6}

Streszczenie
Wstęp. Wysokiej jakości uciski klatki piersiowej stanowią jeden z kluczowych elementów resuscytacji krążeniowo-oddechowej, bezpośrednio wpływających na szanse powrotu spontanicznego krążenia. Wytyczne Amerykańskiego Towarzystwa Kardiologicznego zalecają, aby uciski klatki piersiowej były prowadzone z częstością 100-120 uciśnięć na minutę, przy głębokości uciśnięć od 5 do 6 cm oraz przy zachowaniu pełnej relaksacji klatki piersiowej po każdym jej uciśnięciu.
Cel pracy. Celem badania było porównanie jakości parametrów uciskania klatki piersiowej wykonywanych w sposób bezprzyrządowy przez ratowników wodnych oraz wykonywanych z wykorzystaniem mechanicznego systemu kompresji klatki piersiowej LUCAS 3.
Materiał i metody. Przeprowadziliśmy randomizowane krzyżowe badanie z wykorzystaniem symulatora człowieka (Resusci Anne). Trzydziestu ośmiu ratowników wodnych wykonywało dwuminutowe cykle resuscytacji krążeniowo-oddechowej podczas scenariusza pozaszpitalnego zatrzymania krążenia w wyniku podtopienia.
Wyniki. Mediana głębokości uciśnięć klatki piersiowej podczas bezprzyrządowego uciskania klatki piersiowej wynosiła 46 mm (IQR: 42-50) i była statystycznie istotnie niższa niż w przypadku zastosowania systemu LUCAS 3 – 50 mm (IQR: 49-51).
Częstotliwość ucisków klatki piersiowej z wykorzystaniem systemu LUCAS 3 oraz w sposób bezprzyrządowy wynosiła odpowiednio 127 (IQR: 120-135) vs. 100 (IQR: 99-101) uciśnięć na minutę. W przypadku zastosowania systemu LUCAS 3 stopień niepoprawnej relaksacji klatki piersiowej został osiągnięty na poziomie 0% (IQR: 0-1), zaś w przypadku bezprzyrządowego uciskania klatki piersiowej wynosił on 48% (IQR: 34-65).
Wnioski. Zastosowanie systemu kompresji klatki piersiowej LUCAS 3 istotnie statystycznie podniosło jakość ucisków klatki piersiowej w porównaniu z bezprzyrządowym uciskaniem klatki piersiowej wykonywanym przez ratowników wodnych.

Summary
Introduction. High quality chest compressions, which are one of the basic elements of resuscitation procedures, directly affect the chances of returning of spontaneous circulation. The American Society of Cardiology recommends that compressions should be performed with a frequency of 100 to 120 compressions per minute with a depth of 5-6 cm and allowing for the full chest relaxation after each compression.
Aim. The aim of the study was to compare the quality parameters of chest compressions performed during manual chest compressions and resuscitation performed with the use of the LUCAS 3 chest compression system.
Material and methods. We conducted randomized crossover study on manikin (Resusci Anne). Thirty-eight lifeguards participated in an out-of-hospital simulation of cardiac mechanism caused by drowning during which lifeguards performed 2-min cycle of cardiopulmonary resuscitation.
Results. The median depth of chest compressions for manual chest compression was 46 mm (IQR: 42-50) and was statistically significantly lower than when using the mechanical compression system LUCAS 3 – 50 mm (IQR: 49-51). Compression rate with and without mechanical chest compression LUCAS 3 varied and was at 127 (IQR: 120-135) vs. 100 (IQR: 99-101) compressions per minute, respectively. When using the LUCAS 3 chest compression system, we achieved a 0% (IQR: 0-1) of incomplete chest relaxation vs. 48% (IQR: 34-65) when performing manual chest compressions.
Conclusions. The use of the LUCAS 3 chest compression system significantly increased the quality of chest compressions compared to the manual compression of the chest performed by lifeguards.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.