Pętlowe wyłączenie żołądkowo-jelitowe – doświadczenia własne

*Artur Binda, Adam Ciesielski, Paweł Jaworski, Wiesław Tarnowski

Streszczenie
Wstęp. Chirurgiczne leczenie otyłości pozwala na uzyskanie trwałej redukcji masy ciała oraz sprzyja ustępowaniu schorzeń współistniejących z otyłością. W dalszym ciągu poszukuje się metod operacyjnych o korzystnej relacji uzyskiwanych korzyści do ryzyka związanego z zabiegiem operacyjnym. Za jedną z takich metod część autorów uważa pętlowe wyłączenie żołądkowo-jelitowe.
Cel pracy. Celem pracy była ocena skuteczności pętlowego wyłączenia żołądkowo-jelitowego w zakresie parametrów redukcji masy ciała oraz bezpieczeństwa tej metody operacyjnej na podstawie materiału własnego.
Materiał i metody. W pracy dokonano analizy prospektywnie zbieranych danych kolejnych pacjentów, u których w okresie od listopada 2010 do maja 2014 roku wykonano pętlowe wyłączenie żołądkowo-jelitowe. Oceniono skuteczność pętlowego wyłączenia żołądkowo-jelitowego w zakresie redukcji masy ciała, odsetek ponownych hospitalizacji oraz powikłań.
Wyniki. Pętlowe wyłączenie żołądkowo-jelitowe wykonano u 39 pacjentów. Średni %EBMIL wyniósł 100,2 ± 33,2% (zakres: 34,5-207,2), a średni %WL 29,3 ± 8,1% (zakres: 15,3-49). W jednym przypadku (2,6%) wystąpiły cechy odwodnienia w okresie pooperacyjnym. U kolejnej pacjentki (2,6%) stwierdzono niedokrwistość z niedoboru żelaza. W dwóch przypadkach (5,2%) stwierdzono owrzodzenie w zespoleniu żołądkowo-jelitowym. Nadmierna utrata masy ciała wystąpiła u jednego pacjenta (2,6%). W 8 przypadkach (20,5%) doszło do ponownej hospitalizacji.
Wnioski. Pętlowe wyłączenie żołądkowo-jelitowe jest metodą operacyjną związaną z dużą skutecznością w zakresie redukcji masy ciała i niskim odsetkiem powikłań wczesnych. W okresie pooperacyjnym pacjenci wymagają stałego nadzoru zespołu prowadzącego leczenie ze względu na możliwość pojawienia się powikłań odległych.

Summary
Introduction. Surgical treatment of obesity enables to obtain a permanent reduction in body weight and promotes resolution of comorbidities of obesity. We continue to seek surgical methods of an advantageous relationship of the obtained benefits and the risks associated with surgery. One-anastomosis gastric bypass is considered one of such methods by some authors.
Aim. The aim of the study was to assess the effectiveness of one-anastomosis gastric bypass within weight loss parameters and the safety of the surgery, as based on own material.
Material and methods. The paper presents an analysis of data collected prospectively from consecutive patients in whom one-anastomosis gastric bypass was performed in the period from November 2010 to May 2014. The efficacy of the one-anastomosis gastric bypass was assessed in terms of weight loss, the rate of hospital readmissions and complications.
Results. One-anastomosis gastric bypass was performed in 39 patients. Mean %EBMIL was 100.2 ± 33.2% (range: 34.5-207.2), and mean %WL was 29.3 ± 8.1% (range: 15.3-49). In one case (2.6%), characteristics of dehydration were observed in the postoperative period. In another patient (2.6%), iron deficiency anemia was diagnosed. Marginal ulcers were noted in two cases (5.2%). Excessive weight loss occurred in one patient (2.6%). In 8 cases (20.5%), rehospitalization took place.
Conclusions. One-anastomosis gastric bypass is associated with great efficacy in the reduction of weight and a low rate of early complications. Patients require constant supervision of the team conducting the treatment because of the possibility of the emergence of late complications.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.