Współczesne poglądy na powstawanie i leczenie żylnych owrzodzeń podudzi
© Borgis - Postępy Nauk Medycznych s3/2012, s. 27-34
*Piotr Słowiński, Tomasz Krosny, Witold Raciborski, Walerian Staszkiewicz
Streszczenie
Jednym z najpoważniejszych powikłań przewlekłej niewydolności żylnej jest owrzodzenie goleni. Owrzodzenie podudzia dotyka około 1% populacji na świecie i jest ogromnym obciążeniem zarówno dla służby zdrowia, jak i dla pacjenta. Uważa się, że nadciśnienie żylne jest pierwotną przyczyną powstania objawów przewlekłej niewydolności żylnej i zmian skórnych, które w efekcie doprowadzają do powstania owrzodzenia żylnego. Celem niniejszego artykułu był przegląd patofizjologicznych mechanizmów odpowiedzialnych za powstanie objawów podmiotowych i przedmiotowych przewlekłej niewydolności żylnej i przewlekłych wrzodów żylnych, co umożliwia określenie celów i możliwości leczenia. Przewlekły proces zapalny jest zjawiskiem kluczowym w przebudowie ściany żył, uszkodzeniu zastawek żylnych i powstaniu nadciśnienia żylnego. Zmiany w makrokrążeniu żylnym wpływają na mikrokrążenie, a zmiany w kapilarach prowadzą w konsekwencji do obrzęków, zmian skórnych i w konsekwencji do powstania owrzodzeń żylnych. Drugim celem tego artykułu było dokonanie przeglądu metod leczenia owrzodzeń żylnych. Leczenie takie powinno być kompleksowe i w zależności od nasilenia i przyczyn powstania przewlekłej niewydolności żylnej, powinno zawierać elementy leczenia zachowawczego i operacyjnego.
Summary
One of the most difficult complications of chronic vein insufficiency is venous leg ulcer. The leg ulcers disable about 1% of total Earth population. Leg ulceration causes considerable burden to both health services and the patient. Venous hypertension is thought to be primarily responsible for the chronic vein insufficiency and cutaneous changes that culminate in leg ulceration. The aim of this article was first to review the complex pathophysiological mechanisms responsible for symptoms and signs of chronic vein insufficiency and chronic leg ulcers that allow the identification of targets for treatment. Inflammation is a key in wall remodelling, valve failure and subsequent venous hypertension. Changes in the haemodynamics of vein are transmitted to the microcirculation, resulting in capillary alteration leading to oedema, skin changes and eventually venous ulceration. The second aim of this article was to review methods of treatment of venous ulceration. Treatment should be comprehensive and, depending on the severity and causes of chronic venous insufficiency include elements of conservative and surgical treatment.
To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.