Zespół metaboliczny u pacjentów po transplantacji narządów unaczynionych

Anna Zawiasa, *Michał Nowicki

Streszczenie
Pomimo znaczącej poprawy przeżycia pacjentów w pierwszych miesiącach po transplantacji narządów unaczynionych, odległe wyniki przeżycia nadal pozostają niesatysfakcjonujące. Blisko połowa przeszczepionych narządów ulega utracie w okresie około dziesięciu lat od przeszczepu. Pacjenci po przeszczepieniu narażeni są również na wielokrotnie większe ryzyko zgonów z powodu incydentów sercowo-naczyniowych. Jest to konsekwencja między innymi o wiele częstszego występowania czynników ryzyka chorób naczyniowych, takich jak nadciśnienie tętnicze, nietolerancja glukozy, cukrzyca, hiperlipidemia czy otyłość. Zaburzenia te wpisują się w definicję zespołu metabolicznego, który definiowany jest jako współwystępowanie powiązanych ze sobą czynników ryzyka pochodzenia metabolicznego, sprzyjających rozwojowi chorób sercowo-naczyniowych o podłożu miażdżycowym i cukrzycy, a także postrzegany jest jako niezwykle istotny czynnik zwiększający ryzyko dysfunkcji graftu oraz zmniejszający przeżycie w tej grupie pacjentów.

Summary
Despite an impressive improvement in short-term renal allograft survival, long-time survival remains curtailed. Approximately half of all transplanted organs are lost within ten years after transplantation. Organ transplant recipients are at disproportionately high risk of mortality from cardiovascular diseases, which arises from higher prevalence of well-established risk factors such as hypertension, impaired glucose tolerance, diabetes, hiperlipidemia or obesity. These disorders constitute a metabolic syndrome, which refers to a clustering of risk factors of metabolic origin that promote the development of cardiovascular diseases and diabetes, and is also associated with graft dysfunction and decreased survival among transplant recipients.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.