Leczenie krwią i preparatami krwiopochodnymi u chorych na nowotwory

Lech Konopka

Streszczenie
Zwalczanie niedokrwistości w chorobach nowotworach jest częścią leczenia wspomagającego, warunkującego odpowiednią jakość życia chorym (QOL).
Występowanie niedokrwistości w nowotworach łączy się z ostrą lub przewlekłą utratą krwi, zaburzeniami wytwarzania krwinek czerwonych, bądź hemolizą erytrocytów. Typowa dla chorób nowotworowych jest niedokrwistość uwarunkowana upośledzonym wytwarzaniem krwinek czerwonych, często z równoczesną ich wewnątrzszpikową hemolizą. Nasilenie niedokrwistości i jej wpływ na ustrój człowieka zależą głównie od czasu i stopnia ubytku krwi krążącej oraz zmniejszania się stężenia hemoglobiny i liczby krwinek czerwonych. Niedokrwistość jest szczególnie źle znoszona przez ludzi w starszym wieku ze współistniejącymi chorobami układu krążenia i ośrodkowego układu nerwowego (oun). Dodatkowo niedokrwistość u chorych na nowotwory może ulegać pogłębieniu wskutek leczenia cytostatykami lub/i radioterapią.
Za najważniejsze wskazania do przetoczenia krwi uważa się obecność klinicznych objawów niedokrwistości (trachycardia, bóle wieńcowe), pojawienie się lub nasilenie niewydolności krążenia lub krążenia mózgowego.
Współczesne zasady krwiolecznictwa obejmują stosowanie elementów morfotycznych krwi lub składników osocza. Osocze i preparaty osoczopochodne mają zastosowanie w leczeniu osoczowych skaz krwotocznych.
W arsenale koncentratów krwinek czerwonych znajduje się obecnie znaczna liczba różnorodnych preparatów, pozwalająca na zaspokojenie potrzeb u chorych na nowotwory z różnymi postaciami niedokrwistości.
Z przetaczaniem krwi i jej produktów, o czym należy zawsze pamiętać, wiąże się niebezpieczeństwo przeniesienia zakażeń bakteryjnych i wirusowych, wystąpienie immunizacji, gorączkowych odczynów poprzetoczeniowych lub hemolitycznych.
Wprowadzenie w ostatnich latach nowych technologii i wytwarzanie rekombinowanych czynników krzepnięcia, albuminy, a także czynników wzrostu (G-CSF, GM-CSF) oraz erytropetyny wybitnie zmniejszyło niebezpieczeństwo związane z przetaczaniem preparatów krwiopochodnych. Spełniają one oczekiwania chorych i wzbudzają u nich nadzieję na przedłużenie życia w warunkach „względnego komfortu”.

Summary
Anaemia is a common complication in cancer patients. The decrease in haemoglobin level may lead to several symptoms such as fatigue, exhaustion, and impaired quality of life (QOL), and it may worsen prognosis.
Anemia in cancer and in haematologic malignancies may caused mainly by an impairment of haematopoiesis due to bone marrow infiltraion by malignant cells. It is also caused by acute or chronic blood loss hemolysis, nutritional deficiences and most notably by chemotcherapy – induced bone marrow suppression.
Even the introduction of recombinant human erythropoietin and other blood components (Factor VIII, Albumin) and growth factors (G-CSF, GM-CSF) red blood cell (RBC) transfusions are still the traditional treatment for improvement of Hb levels. The major benefit of RBC transfusions is their immediate effect. Transfusions, however, are associated with several adverse events and risks, have only transient effects, and have a limited capacity to ameliorate the symptoms of anaemia.
Thus, the current paradigm of the anaemia treating in cancer patients must equilibre between of the conservative treatment with RBC and the recent possibilities of treatment with erythropoietin.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.