fbpx

Wstrząs kardiogenny

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2-3/2007, s. 58-61

*Bronisław Bednarz

Streszczenie
Wstrząs kardiogenny (WK) jest najczęstszą przyczyną zgonu wśród chorych hospitalizowanych z powodu świeżego zawału serca (ZS). W ciągu 30 dni umiera 40-60% pacjentów dotkniętych tym powikłaniem ZS. Tylko część chorych (ok. 30%) prezentuje objawy WK w momencie hospitalizacji. U większości z nich objawy WK rozwijają się w ciągu 6-10 godzin od przyjęcia do szpitala z powodu świeżego ZS. Szczególnie zagrożone wystąpieniem WK są osoby starsze, z cukrzycą, po przebytym ZS, z dużym ZS, z objawami zaburzeń hemodynamicznych (niskie skurczowe ciśnienie tętnicze krwi, tachykardia). WK rozwija się, gdy ponad 40% mięśnia lewej komory jest objęte uszkodzeniem/niedokrwieniem. U większości chorych stwierdza się trójnaczyniową chorobę wieńcową, zwykle ze zmianami obejmującymi proksymalny odcinek gałęzi zstępującej lewej tętnicy wieńcowej. Podstawowym celem terapii we WK jest przywrócenie krążenia w tętnicy odpowiedzialnej za zawał. Reperfuzja mechaniczna (poprzez przezskórną interwencję wieńcową) jest skuteczniejsza niż reperfuzja farmakologiczna. Stąd szczególnie ważne jest, aby wszyscy chorzy z ZS we WK lub zagrożeni jego wystąpieniem trafiali do ośrodków dysponujących możliwością cewnikowania serca.

Summary
Cardiogenic shock (CS) remains the leading cause of in-hospital death for patients with acute myocardial infarction (MI). CS is associated with 30 day mortality rates between 40-60 percent. Only a minority of patients (about 30%) are in CS at arrival to the hospital, the majority developes CS 6 to 10 hours after presentation. Major predictors of CS includes: advanced age, diabetes, prior MI, large MI, haemodynamic instability (low systolic blood pressure, tachycardia). Total amount of left ventricular muscle infracted (equal or more than 40%) is the most important determinant of CS. Most patients have three-vesel coronary artery disease, with particularly severe disease in the proximal part of left anterior descending coronary artery. The main goal of the treatment of CS is to restore infarct related artery patency. Percutaneous coronary intervention (PCI) is more effective than fibrinolytic therapy in CS. Therefore early recognition and transfer of high risk patients to referring hospitals with the possibility of PCI is very important.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.