fbpx

Ostre zespoły wieńcowe

© Borgis - Postępy Nauk Medycznych 2-3/2007, s. 53-57

*Bronisław Bednarz

Streszczenie
Pojęcie ostry zespół wieńcowy (OZW) obejmuje chorych z zawałem serca (ZS) z uniesieniem odcinka ST (STEMI), ZS bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) i niestabilną chorobą wieńcową (UA). Podstawową przyczyną OZW jest pęknięcie niestabilnej blaszki miażdżycowej w tętnicy wieńcowej, z następowym wykrzepianiem krwi w miejscu pęknięcia i całkowitym (STEMI) lub częściowym (NSTEMI/UA) zamknięciem światła naczynia. Dwie trzecie wszystkich zgonów w OZW ma miejsce poza szpitalem i w większości (80-85%) ich przyczyną jest częstoskurcz komorowy lub migotanie komór. Śmiertelność szpitalna w STEMI wynosi 5,3-11,3%, a w NSTEMI 2,5-8,4%. Najczęstsze przyczyny zgonu chorych w tym okresie to wstrząs kardiogenny i pęknięcie serca. Chorzy z STEMI powinni być poddani jak najszybciej leczeniu reperfuzyjnemu (inwazyjnemu lub farmakologicznemu) w czasie nie przekraczającym 12 godzin od początku objawów choroby. W przypadku chorych z NSTEMI terapia reperfuzyjna (oparta wyłącznie o procedury inwazyjne) może być odsunięta w czasie do 48 godzin od początku objawów i powinno się nią objąć chorych należących do grup średniego i wysokiego ryzyka.

Summary
The term an acute coronary syndrome (ACS) includes patients with ST segment elevation myocardial infarction (STEMI), without ST segment elevation myocardial infarction (NSTEMI) and unstable angina (UA). Disruption of vulnerable plaque in coronary artery with resultant occlusive thrombus formation (STEMI) or nonocclusive thrombus formation (NSTEMI/UA) is the most common pathophysiological feature of the ACS. Two thirds of all ACS deaths occur outside hospital and most of them (80-85%) are caused by ventricular tachycardia/fibrillation. STEMI is associated with a hospital death rate of 5.3-11.3%, whereas NSTEMI of 2.5-8.4%. Cardiogenic shock and cardiac rupture are the leading causes of in-hospital death in patients with acute myocardial infarction.
Patients with STEMI are candidates for urgent reperfusion therapy (pharmacological or cathether-based) within 12 hours from the onset of symptoms, whereas patients with NSTEMI/UA are not candidates for immediate reperfusion and they should receive cathether-based therapy within 48 hours from the onset of symptoms when belong to high or medium risk subgroups.

To jest tylko fragment artykułu. Aby przeczytać całość, przejdź do Czytelni medycznej.